Getypte doorslag van een officieel besluit of verordening betreffende de handel in vis. -2-

mogen zij voor gemengde partijen aan hun afnemers ten hoogste in rekening brengen den prijs, welke voor de goedkoopste daarin aanwezige vischsoort of sorteering is vastgesteld.

Artikel 5.
Indien de verkoop van zoetwatervisch over meer dan één groothandelaar loopt, moeten de groothandelaren de verschillen tusschen de maximum verkoopprijzen voor den visscher, als vermeld in tabel A, kolom I, en die voor den groothandelaar, als vermeld in tabel A, kolom II, onderling gelijkelijk deelen.

Artikel 6.
Indien door een groothandelaar zoetwatervisch wordt geleverd aan een groothandelaar, die in een andere plaats is gevestigd, mag de tweede groothandelaar bij doorverkoop aan een kleinhandelaar in dezelfde plaats de vrachtkosten van den eersten groothandelaar naar den kleinhandelaar aan laatstgenoemde in rekening brengen.

Artikel 7.
De commissiekooper en hij, die naar het oordeel van de Nederlandsche Visscherijcentrale daarmede gelijk is te stellen, mogen voor de door hen verrichte diensten een vergoeding van ten hoogste f 0,02 per ½ kg, exclusief vracht, aan hun opdrachtgever in rekening brengen.

Artikel 8.
1. De kleinhandelaar, die zoetwatervisch van den visscher of op den afslag betrokken heeft, mag bij verkoop en aflevering daarvan aan zijn afnemer ten hoogste in rekening brengen de prijzen, vermeld in tabel A, kolom III.
2. De kleinhandelaar, die zoetwatervisch heeft betrokken van den groothandelaar, mag bij verkoop en aflevering daarvan aan zijn afnemer ten hoogste in rekening brengen de prijzen, vermeld in tabel A, kolom IV.
3. De in de voorgaande leden bedoelde prijzen luiden per ½ kg netto a contant, af detaillist, waarbij de visch niet schoongemaakt wordt gewogen, doch volgens normaal handelsgebruik zonder prijsverhooging schoongemaakt moet worden afgeleverd,
4. Indien snoek, snoekbaars en baars door den kleinhandelaar gefileerd wordt afgeleverd, mogen de voor deze vischsoorten vastgestelde kleinhandelsprijzen met ten hoogste 10% worden verhoogd.

Artikel 9.
De kleinhandelaar, niet zijnde venter of marktkoopman, mag voor het bij zijn afnemer thuisbezorgen van zoetwatervisch aan zijn afnemer een bedrag in rekening brengen van ten hoogste f 0,05 per bezorging bij aflevering van hoeveelheden tot een gewicht van 2 kg, van ten hoogste f 0,10 per bezorging bij aflevering van hoeveelheden van 2 – 5 kg en van ten hoogste f 0,20 per bezorging bij aflevering van hoeveelheden van meer dan 5 kg.

Artikel 10.
1. De rooker mag bij verkoop en aflevering van gerookte en gestoomde aal en paling aan zijn afnemer ten hoogste in rekening brengen de prijzen, vermeld in tabel B, kolom I, indien hij deze aal en paling in verschen toestand rechtstreeks van den afslag heeft betrokken.
2. De rooker mag bij verkoop en aflevering van gerookte en gestoomde aal en paling aan zijn afnemer ten hoogste in rekening brengen de prijzen, vermeld in tabel B, kolom II, indien hij deze aal en paling in verschen toestand van een groothandelaar heeft betrokken.
3. De in de voorgaande leden bedoelde prijzen gelden per ½ kg, franco station van verzending.

-3- * Inhoud: Dit document bevat de artikelen 4 tot en met 10 van een regeling die de prijzen en handelsmarges in de zoetwatervishandel strikt aan banden legt. Het behandelt de winstverdeling tussen groothandelaren (Art. 5), het doorberekenen van vrachtkosten (Art. 6), de maximale commissie voor tussenpersonen (Art. 7), de consumentenprijzen in de kleinhandel (Art. 8), de kosten voor thuisbezorging (Art. 9) en de prijzen voor gerookte vis zoals aal en paling (Art. 10).
* Terminologie: Het taalgebruik is formeel-ambtelijk. Opvallend zijn de verwijzingen naar externe tabellen (Tabel A en B), de gewichtseenheid "per ½ kg", en de prijzen in guldens (f). De spelling (bijv. "visch", "visscher", "Nederlandsche") is de vooroorlogse spelling-De Vries en Te Winkel, die destijds nog de standaard was in officiële stukken.
* Doel: Het document dient om prijsopdrijving en speculatie in de visketen te voorkomen door elke stap in het handelsproces (van visser tot roker en kleinhandelaar) te reguleren. De cruciale aanwijzing voor de historische context is de vermelding van de Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) in artikel 7. De NVC was een zogenaamd 'Centraal Orgaan' dat in 1941 door de Duitse bezetter werd ingesteld (als voortzetting van een eerdere crisisorganisatie) om de gehele vissector te beheersen. Tijdens de bezettingsjaren was er een schaarste aan voedsel, waardoor de overheid (onder toezicht van de Duitsers) zeer gedetailleerde prijsvoorschriften uitvaardigde om de voedseldistributie te controleren en de zwarte handel te bestrijden. Dit specifieke document is een typisch voorbeeld van de bureaucratische controle op de economie tijdens de oorlogsjaren in Nederland.