4 september 1942. M. Gavelberg, Vischhandel „Rembrandt”, Utrechtschestraat 73, Amsterdam. Onbekend (gericht aan „Ed’le Heeren” op het kantoor aan de Jan van Galenstraat, Amsterdam - vermoedelijk de Centrale Markthallen/Bureau Toewijzingen). [Linksboven, stempel en schrift:]
Nº 46ª/578/1 M. 1942 9/9

[Linksboven, afzendergegevens:]
M. Gavelberg.
Vischhandel „Rembrandt”
Utrechtschestraat 73
Amsterdam.

[Rechtsboven:]
Amsterdam 4 - 9 - ’42

[Rechtsboven in rood potlood:]
46 a/578/2
[Schuin eroverheen geschreven in rood:]
afwijzen

[Brieftekst:]
Ed’le Heeren.

Naar aanleiding van mijn bezoek
aan Uw kantoor (Jan van Galenstraat)
wilde ik U thans langs dezen weg ver-
zoeken om mijn toewijzingen te willen
verhoogen en tevens in aanmerking te mogen
komen voor een toewijzing van gerookte
aal.
Zulks naar aanleiding van de om-
zetten die ik heb, welke ik momenteel
niet kan dekken met de toewijzingen die
ik tot nog toe ontvangen heb.
Hopende dat U aan mijn verzoek
gehoor wilt geven teeken ik in
afwachting

Hoogachtend
[Handtekening:] M. Gavelberg In deze brief verzoekt viskoper M. Gavelberg om een verhoging van zijn officiële toewijzingen (quota) voor vis. Hij motiveert dit door te stellen dat zijn huidige omzet groter is dan wat hij met zijn huidige toewijzingen kan bedienen. Specifiek vraagt hij om een toewijzing voor gerookte paling (aal).

De brief is formeel van toon. Opvallend is de administratieve verwerking die direct op het document zichtbaar is: bovenaan is met dik rood potlood het woord „afwijzen” geschreven, wat aangeeft dat het verzoek door de betreffende instantie niet werd ingewilligd. Het document dateert van september 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem en schaarste. Voedsel, waaronder vis, was uitsluitend verkrijgbaar via toewijzingen en bonnen.

De „Jan van Galenstraat” waarnaar verwezen wordt, is de locatie van de Centrale Markthallen in Amsterdam, waar tijdens de oorlog de distributie en handel van levensmiddelen nauwgezet werd gecontroleerd door zowel de Nederlandse overheid (onder toezicht) als de bezetter. Voor een ondernemer als Gavelberg was de hoogte van deze toewijzingen essentieel voor het voortbestaan van zijn zaak („Vischhandel Rembrandt” in de Utrechtsestraat). De afwijzing van zijn verzoek betekende dat hij beperkt bleef in zijn handelsmogelijkheden. M. Gavelberg