19 oktober 1942 [Linkermarge, verticaal geschreven:]
20/10/42 [paraaf]
46A/1/27/3

[Hoofdtekst:]
Vischverdeeling: A’dam, 19/10 1942.
vrouwen van W. K. M.
vischventers
—————

Onder terugzending
van het met Uw dienstbrief
dd. 14 dezer om advies ont-
vangen stuk No 863 L.M. 1942
hebben ondergeteekenden de eer
U te berichten, dat zij omtrent het
verstrekken van een toewijzing
mosselen in gevallen, dat
de man, zoowel als diens
echtgenoote in den visch-
handel werkzaam zijn, in
hun brief dd. 5 Oct. jl. No 46A/1/27
M. hebben gerapporteerd; in
uw brief dd. 13 dezer No 878
L.M. 1942 heb U aan ons voor-
stel om in dit geval slechts
één toewijzing va [van] mosselen
te verstrekken, Uw goedkeuring
gehecht.
Zooals wij reeds eerder
hebben geschreven (zie hieromtrent
onzen brief dd. 5 Oct No 46a/1/27)
behoort [doorgehaald: volstrekt] het verrichten Dit document is een ambtelijk schrijven betreffende de distributie van mosselen tijdens de Duitse bezetting. De kern van de correspondentie is een beleidsbeslissing over 'dubbele' toewijzingen: wanneer zowel een man als zijn vrouw werkzaam zijn als visverkoper, rijst de vraag of zij elk een eigen toewijzing (voorraad) mogen ontvangen.

De schrijver bevestigt dat er, conform een eerder voorstel en de daaropvolgende goedkeuring van de hogere instantie op 13 oktober, slechts één toewijzing per echtpaar zal worden verstrekt. Dit duidt op een streng beleid om schaarse voedselbronnen zo efficiënt mogelijk te verdelen en te voorkomen dat bepaalde huishoudens een dubbel voordeel genieten in de handel. Het doorhalen van een woord op de laatste regel (waarschijnlijk "volstrekt") wijst op een correctie tijdens het schrijfproces om de formulering formeel juist te houden. In oktober 1942 was Nederland volledig onderworpen aan het distributiestelsel. Voedsel was schaars en de handel erin werd door de bezetter en de Nederlandse bureaucreatie tot in detail gereguleerd om tekorten te beheersen en zwarte handel tegen te gaan.

Mosselen waren in deze periode een essentieel volksvoedsel omdat ze, in tegenstelling tot veel andere producten, soms buiten de strengste rantsoenering vielen of als vervanger voor vlees dienden. De "vischventers" (straatverkopers) vormden een belangrijke schakel in de voedselketen voor de Amsterdamse burgerij. De afkorting L.M. in de referentienummers verwijst waarschijnlijk naar een specifieke administratieve afdeling (zoals "Levensmiddelen"). Dit document toont de bureaucratische werkelijkheid van de oorlog, waarbij zelfs de kleinste toewijzingen op dossierniveau werden vastgelegd en gecontroleerd.