Handgeschreven brief (verzoekschrift). 8 december 1942. Johan Putting en Juliana Putting-Cornelisse. Amsterdam 8-12-42

№ 46 A/901/1 M. 1942 11/12 [stempel]
afwijzen [doorgehaald]
ni. dossier
April 1943

Weledelen Heer

Ondergetekende wil u vragen of hij ook op
de verdeeling lijst van zoet water vis geplaatst
kan worden. Wij hebben wel een toeweising
van Zee vis en garnalen. Maar zoo als u zelf
wel weet is dat op het oogenblik niet veel
Wij krijgen nu circa om de tien dagen
een toeweising van Zee vis en garnalen.
en nu is er op oogenblik nog al aanvoer
van zoet water vis. Ik en mijn vrouw wij
moeten van dat beetje vis bestaan
Wij zijn twee menschen van ieder 55 jaar
oud en kunnen nergens anders wat
verdienen. dus als wij een heele toeweising
van zoet water vis hebben dat scheelt toch
weer in ons bestaan. Hoopende als dat
u aan ons verzoek zal kunnen voldoen.
bij voorbaat onze dank.

Hoogachten Johan Putting
Juliana Putting-Cornelisse
Albert Cuipstraat 165 III
Amsterdam Zuid * Inhoud: Het echtpaar Putting verzoekt de instantie (vermoedelijk de Rijksdienst voor de Voedselvoorziening of een lokale distributiedienst) om te worden toegelaten tot de distributielijst voor zoetwatervis.
* Argumentatie: De schrijvers geven aan dat de huidige toewijzing van zeevis en garnalen (eens per tien dagen) volstrekt onvoldoende is om van te leven. Omdat zij 55 jaar oud zijn en geen bijverdiensten hebben, zijn zij volledig afhankelijk van deze voedseldistributie. Ze hebben vernomen dat er momenteel een goed aanbod van zoetwatervis is.
* Taalgebruik: De brief is geschreven in beleefd, enigszins formeel Nederlands met destijds gebruikelijke spelling ("toeweising", "oogenblik", "menschen"). De schrijver hanteert een directe, licht dwingende maar respectvolle toon.
* Administratieve sporen: De aantekeningen bovenin suggereren een ambtelijke gang van zaken. "Afwijzen" is aanvankelijk genoteerd maar later doorgehaald, wat kan duiden op een herziening van het besluit. De datum "April 1943" wijst erop dat de afhandeling van dit verzoek maanden in beslag nam. Deze brief biedt een indringend inkijkje in de dagelijkse overlevingsstrijd tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Door de schaarste was vrijwel al het voedsel op de bon (distributiestelsel). Zeevis was lastig te verkrijgen door de beperkingen voor de visserij op de Noordzee (Sperrgebiet). Zoetwatervis uit de binnenwateren was daarom een cruciaal alternatief. De Albert Cuypstraat, waar het echtpaar woonde, was en is een bekende marktstraat in de Amsterdamse Pijp, een wijk die destijds zwaar getroffen werd door voedseltekorten en de deportaties. De brief illustreert hoe burgers via officiële weg probeerden hun minimale rantsoenen aan te vullen om letterlijk het hoofd boven water te houden ("in ons bestaan scheelt").