Getypte ambtelijke brief (doorslag of kopie). 21 november 1942. De waarnemend (wnd.) Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke of regionale instantie). Verzonden 21/11 [handgeschreven]

HB.

"Cemevos",

te

BERGEN OP ZOOM.

46a/876/2 M. 21 November 1942.

Naar aanleiding van een desbetreffend verzoek d.d. 18 dezer
van de heeren P.A. Huysman en J. Jansen, Zeedijk 129, alhier, deel
ik U mede, dat deze personen ook het vorige jaar mosselen gekookt
hebben verkocht, zoodat mijnerzijds geen bezwaar bestaat, dat hun
een vergunning voor het koken van mosselen wordt verstrekt.

De Directeur,
wnd. Deze brief is een formeel bericht van een niet nader genoemde directeur (mogelijk van de plaatselijke politie of een distributiedienst) aan de organisatie "Cemevos". Het doel van de brief is het geven van een positief advies voor een vergunningsaanvraag.

Twee inwoners van Bergen op Zoom, P.A. Huysman en J. Jansen, gevestigd aan de Zeedijk 129, hebben op 18 november 1942 verzocht om een vergunning voor het koken van mosselen. De afzender ondersteunt dit verzoek met het argument dat de aanvragers dit werk het voorgaande jaar (1941) ook al naar behoren hebben uitgevoerd. Hieruit blijkt dat continuïteit en ervaring belangrijke criteria waren voor het toekennen van dergelijke bedrijfsvergunningen tijdens de bezettingsjaren. De brief dateert uit november 1942, midden in de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de Duitse bezetting was de voedselvoorziening en de handel in levensmiddelen streng gereguleerd.

Cemevos staat voor de "Centrale voor de Exploitatie van Mosselen en de Verkoop van Oester- en Schelpdierproducten". Dit was een crisisorganisatie die toezicht hield op de handel in schelpdieren. Omdat veel ander voedsel schaars was, waren mosselen een belangrijke bron van eiwitten, maar de verkoop en verwerking ervan (zoals het koken voor directe consumptie) mocht alleen onder strikte licentie gebeuren.

De Zeedijk in Bergen op Zoom was van oudsher een plek waar visserij-gerelateerde activiteiten plaatsvonden. Dat de heren Huysman en Jansen daar gevestigd waren, past in het historische beeld van de stad als handelscentrum voor schelpdieren. De bureaucratische afhandeling toont aan hoe zelfs kleinschalige lokale handel onderworpen was aan de centrale controle van de bezettingsautoriteiten en hun uitvoerende organen.