Brief (vermoedelijk een kladversie of een kopie voor eigen archief). met een dubbele portie visch gaat strijken of meerdere
malen per week een portie krijgt, terwijl een ander
die eveneens uren in de rij heeft gestaan door den
marktmeester zonder meer naar huis wordt gestuurd.
Zooals echter onlangs in de dagbladen
werd medegedeeld is er voor visch geen enkele
distributie-regeling getroffen, geruime de zeer
onregelmatige aanvoer en is ieder vrij in een
rij te gaan staan en op zijn beurt een zekere
hoeveelheid te koopen.
Naar aanleiding hiervan heb ik mij
gewend tot de afdeeling "Economische Zaken"
bij het hoofdbureau van Politie, waar het
bovenstaande werd bevestigd. Kennelijk
heeft men er daar toen verder werk van gemaakt,
daar de marktmeester mij l.l. Zaterdag toevoegde:
"U bent zeker degene, die over ons gereclameerd
heeft. Nu U kunt vandaag nog visch
krijgen, maar U behoeft hier niet meer terug
te komen. De politie heeft hier niets mee te
maken. Gaat U maar naar den Hoofdmarkt-
meester."
Derhalve heb ik de vrijheid genomen
U dit mede te deelen. Gaarne zou ik van
U vernemen of er voor den vischverkoop een
bepaalde regeling bestaat, waarbij aan
den marktmeester een zoo verstrekkende De schrijver van de brief beklaagt zich over de willekeur en mogelijke corruptie bij de visverkoop op een lokale markt. Terwijl sommigen voorgetrokken worden, worden anderen na uren wachten door de marktmeester weggestuurd. De auteur heeft uitgezocht dat er officieel geen distributieregeling (met bonnen) voor vis geldt vanwege de onregelmatige aanvoer, waardoor in principe iedereen die aansluit recht heeft op een aankoop.

Nadat de auteur hierover geklaagd heeft bij de afdeling Economische Zaken van de politie, is hij of zij door de marktmeester geïntimideerd en verbannen van de vismarkt. De marktmeester stelt hierbij expliciet dat de politie niets over hem te zeggen heeft. De auteur wendt zich nu tot een hogere instantie (mogelijk de gemeente of de Hoofdmarktmeester) om opheldering te vragen over de bevoegdheden van de marktmeester. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er in Nederland grote schaarste aan voedsel en goederen. Veel producten gingen "op de bon" via een complex distributiestelsel. Vis was echter een product waarvan de aanvoer zeer onvoorspelbaar was door de oorlogsomstandigheden op zee. Hierdoor was het vaak niet opgenomen in het reguliere bonnenstelsel, maar werd het ter plekke verkocht aan wie in de rij stond ("vrije verkoop").

Deze situatie gaf marktmeesters en handelaren veel macht, wat regelmatig leidde tot vriendjespolitiek, zwarthandel en willekeur. De politie (met name de afdeling Economische Zaken) hield toezicht op de naleving van de distributiewetten en prijsbeheersing. Dit document illustreert de spanningen tussen burgers, marktmeesters en handhavingsinstanties in een tijd van extreme schaarste. Hoofdbureau Politie