Getypte doorslag van een zakelijke brief. 13 maart 1943. Onbekend (ondertekend door "De Directeur"), waarschijnlijk een lokale visafslag of distributie-instantie. De Directeur der Nederlandsche Visscherijcentrale, Den Haag. [Handgeschreven bovenaan:] extra

[Linksboven:]
46b/24/2 M.
≡

[Rechtsboven:]
VD/SV

13 Maart 1943.

Den Heer Directeur der Nederlandsche
Visscherijcentrale,
2e.Adelheidstraat 300,
's-G r a v e n h a g e (ZH)

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 26 Februari jl.
no. 4707 V/Pe/Lan. bericht ik U, dat van de te dezer
stede aangevoerde zoogenaamde verdeelvisch niets extra
aan Fafianie kan worden toegewezen. De bevolking heeft
er meer behoefte aan, dat de visch in verschen toestand
wordt verkocht, terwijl dit ook voor de contrôle beter
is.
Aan het verzoek kan dan ook niet worden voldaan.
Een en ander is reeds telefonisch aan Uwen heer Veld-
kamp medegedeeld.

De Directeur, * Inhoud: De brief is een formele afwijzing van een verzoek om extra "verdeelvisch" (vis bedoeld voor de gereguleerde distributie) toe te wijzen aan de firma Fafianie.
* Argumentatie: De afzender voert twee redenen aan voor de weigering:
1. De lokale bevolking heeft behoefte aan verse visverkoop.
2. Verkoop in verse toestand vergemakkelijkt de controle op de distributie.
* Toon: Zakelijk, kort en beslist. Er wordt verwezen naar een eerder telefonisch contact met een zekere heer Veldkamp om de definitieve aard van de beslissing te onderstrepen.
* Terminologie: "Verdeelvisch" is een specifieke term uit de distributie-economie van die tijd, duidend op vis die via officiële kanalen en bonnenkaarten aan de burgers werd verkocht. "Fafianie" verwijst waarschijnlijk naar de firma Fafianie & Zn., een bekende naam in de toenmalige vissector (vissersvloot/groothandel). Dit document stamt uit het midden van de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd via een distributiesysteem. De "Nederlandsche Visscherijcentrale" (NVC) was een orgaan dat door de bezetter was ingesteld om de totale visserijsector en de visafzet te controleren.

De schaarste aan voedsel leidde tot voortdurende spanningen tussen centrale toewijzing (voor bijvoorbeeld verwerking of export) en de lokale behoefte aan vers voedsel. De nadruk op "contrôle" in de brief duidt op de angst voor de zwarte markt en de noodzaak voor de autoriteiten om elke kilo vis nauwkeurig te administreren. De firma Fafianie probeerde hier waarschijnlijk extra voorraden te bemachtigen buiten de reguliere lokale toewijzing om, wat door de lokale directeur werd gedwarsboomd ten gunste van de directe consumptie door de eigen bevolking.