Getypte brief (doorslag of kantoorkopie) met handgeschreven aantekening. 22 oktober 1943. De Directeur (van de Nederlandsche Visscherij Centrale). [Links boven:]
46b/25/3 M.

[Midden boven, handgeschreven in rood potlood/inkt:]
Verzonden 22/10

[Rechts boven:]
SV

[Rechts:]
22 October 1943.

[Adresblok:]
Den Heer K.Zwaan Jr.
Westerstraat 53 III
Amsterdam-Centrum. wijk9
=====================

[Inhoud:]
Hierdoor deel ik U mede, dat Uw
verzoek in zake vischtoewijzingen is be-
handeld in een vergadering der door de
Nederlandsche Visscherij Centrale inge-
stelde Verdeelingscommissie.
Mede gezien het advies dezer Com-
missie, deel ik U mede, dat geen termen
zijn gevonden om Uw verzoek in te willigen,
zoodat dit hierbij wordt afgewezen. Her-
haling van het verzoek heeft geen nut,
aangezien tot 1 April 1944 de verdeel-
lijsten niet zullen worden gewijzigd.

[Ondertekening:]
De Directeur, * Onderwerp: De brief is een formele afwijzing van een aanvraag voor visquota of visleveringen ("vischtoewijzingen").
* Toon: De toon is strikt zakelijk en bureaucratisch, kenmerkend voor officiële communicatie uit die periode. De expliciete melding dat "herhaling van het verzoek geen nut heeft" duidt op een definitieve beslissing en een rigide beleid.
* Organisatie: De "Nederlandsche Visscherij Centrale" was de instantie die de regie voerde over de visserij en de distributie van visproducten.
* Status document: De rode handgeschreven aantekening "Verzonden 22/10" suggereert dat dit een kopie is die in het archief van de verzender is gebleven als bewijs van verzending. Dit document stamt uit oktober 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van extreme schaarste aan voedsel en brandstof. Alle distributie van levensmiddelen, waaronder vis, was strikt gereguleerd door de overheid (onder toezicht van de bezetter).

De geadresseerde, de heer K. Zwaan Jr., woonde aan de Westerstraat in de Jordaan, een buurt waar veel kleine zelfstandigen en handelaren gevestigd waren. Het is aannemelijk dat hij een visboer of handelaar was die probeerde extra toewijzingen te krijgen om zijn bedrijf voort te kunnen zetten. De afwijzing tot in ieder geval april 1944 illustreert de hopeloze situatie voor veel kleine ondernemers in die jaren; zij waren volledig afhankelijk van de grillen en de beperkte voorraden van de centrale distributieorganen.