Handgeschreven brief (verzoekschrift). 29 maart 1943. G. Onderstal, Kuiperstraat 64 III, Amsterdam (Zuid). [Stempel linksboven:]
No. 466/53/M. 1943 24/3.

[Rechtsboven:]
689
A’dam 29 Maart '43.

[Aanhef:]
Aan den Heer Inspecteur van Marktwezen.
Amsterdam.

Mijnheer.

[Tekst:]
In normale tijden kon ik met de verkoop van Garnalen en mosselen goed in mijn onderhoud voorzien.

De toewijzing welke ik tegenwoordig in genoemde soorten visch ontvang is lang niet voldoende om in mijn onderhoud te voorzien, ik kan hiermede verdienen gemiddeld f 10.00 per week. Reden waarom ik U beleefd verzoek om Uw medewerking te verleene, dat ik in het bezit kom van een toewijzing voor versche visch.

U begrijpt dat van de toewijzing Garnalen en mosselen ook nog de kosten af moeten als bakfietsen marktgeld enz.

Hoogachtend
G. Onderstal.

[Adres onderaan:]
Kuiperstraat 64 III Amsterdam (zuid)

[Ambtelijke aantekeningen in rood/blauw potlood:]
a/w [?] geen recht
m.i. afwijzen
dossier

[Rechtsonder:]
46 B. * Taalgebruik: De brief is geschreven in de destijds gangbare formele spelling (zoals "visch", "verleene"). De toon is beleefd en verzoekend.
* Inhoud: De afzender, een visboer genaamd G. Onderstal, vraagt om een uitbreiding van zijn vergunning/toewijzing. Hij mag momenteel alleen garnalen en mosselen verkopen, maar de opbrengst daarvan (10 gulden per week bruto) is niet genoeg om van te leven, zeker gezien de onkosten voor zijn bakfiets en het marktgeld. Hij verzoekt om ook "versche visch" te mogen verkopen.
* Ambtelijke verwerking: De kanttekeningen in de marge zijn cruciaal. De opmerking "m.i. afwijzen" (mijns inziens afwijzen) en "geen recht" suggereren dat het verzoek door de betreffende ambtenaar negatief is beoordeeld.
* Handschrift: Een duidelijk, geoefend cursief handschrift, kenmerkend voor het midden van de 20e eeuw. Dit document stamt uit maart 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem en vergaande regulering van de handel door de overheid (en de bezetter).

Ondernemers waren volledig afhankelijk van officiële "toewijzingen" om goederen te mogen inkopen en verkopen. De schaarste was groot. Een inkomen van 10 gulden per week was zelfs voor die tijd erg laag, zeker voor een zelfstandige met onkosten. De bureaucratische afhandeling (zoals te zien in de korte, afwijzende krabbels) illustreert de starheid van het systeem in oorlogstijd, waarbij individuele economische nood vaak ondergeschikt was aan de regels en quota van het Marktwezen. G. Onderstal Marktwezen