4 april 1943 E. J. Ekkelboom, wonende aan de Tolstraat 140 huis, Amsterdam. "Geachte Commissie" (waarschijnlijk een distributie- of handelscommissie in oorlogstijd). (Linksboven in stempel/schrift:)
No. 466/115/M. 1943 ^28/y^
Innr(?)

(Rechtsboven:)
4 April 1943 Amsterdam.

(Inhoud brief:)
Geachte Commissie;

Daar ik voor den Oorlog ook met gerookte
vis heb gevent. D.W.Z. bij me stalletje
verse vis, harde Bokking en 20 à 40 Pond
gerookte Aal. En daar als eens over gesproken
had met u, maar er geen gelegenheid
meer was om over te reclameren,
zoo aldus nu den gelegenheid ten
baat nemende aan gaande en betreffende
den volgende Personen.
J. v. Marlen; J. Kloots en zoo zijn
meerdere gevallen, die net zoo als ik
t'zelfde ventje met gerookte vis hadden,
en zij toch ook een toewijziging
gerookte Aal hebben gekregen, hoop
en ben ook overtuigd van u, dat
ik ook een dergelijke toewijziging
zal krijgen, daar ik van mijn school
banken af al in den vis handel ben,
dus een Bonna fide Koopman.
Bij voorbaat dankend voor u welwillende
medewerking.

Hoogachtend.
E. J. Ekkelboom.
Tolstraat 140. ^huis^

(Aantekeningen rechtsboven in ander handschrift:)
afwijzen
stel met
com
geen recht In deze brief verzoekt E.J. Ekkelboom de commissie om een toewijzing voor de handel in gerookte paling (aal). Zijn argumentatie rust op drie pijlers:
1. Historische beroepsuitoefening: Hij stelt dat hij al van vóór de oorlog in vis handelt ("van mijn schoolbanken af") en destijds ook al gerookte vis en aal verkocht bij zijn stalletje.
2. Rechtsgelijkheid: Hij noemt specifiek twee collega's (J. v. Marlen en J. Kloots) die in een vergelijkbare positie verkeren ("t'zelfde ventje" oftewel dezelfde kleine nering) en wél een toewijzing hebben gekregen.
3. Betrouwbaarheid: Hij bestempelt zichzelf als een "Bonna fide Koopman" (bonafide koopman).

De korte krabbels rechtsboven ("afwijzen", "geen recht") duiden erop dat de commissie het verzoek negatief heeft beoordeeld. De brief dateert uit april 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er sprake van schaarste en een streng distributiesysteem. Voor de handel in levensmiddelen, waaronder vis, waren officiële vergunningen en toewijzingen (quota) van de overheid nodig. Kleine straathandelaren (venters) hadden het extra zwaar door deze regeldruk. De brief illustreert de bureaucratische strijd van kleine ondernemers om hun vooroorlogse nering voort te kunnen zetten in een streng gereguleerde oorlogseconomie. De term "Bonna fide" werd in deze periode vaak gebruikt om aan te tonen dat men niet op de zwarte markt handelde. E.J. Ekkelboom J. Ekkelboom J. Kloots