Handgeschreven conceptbrief of ambtelijke nota.
Origineel
Handgeschreven conceptbrief of ambtelijke nota. (N.B.: Tekst tussen [ ] en doorgestreept duidt op doorhalingen in het origineel.)
wij hebben den Adm. meded. (2
gedaan, dat de vischaanvoer
van A'dam zoo gering is, dat
het niet mogelijk is om
een regeling te treffen, waarbij
periodiek een hoeveelheid visch
ter beschikking van personeelen
van ziekenhuizen e.d. [~~te stellen~~] wordt gesteld.
Het lijkt ons evenwel
wel mogelijk om bij een
grootere vischaanvoer eens
[~~via een kleinhandelsweg~~] een partijtje visch naar het
B. G. te zenden. Wanneer
een pond visch per hoofd zou
worden gegeven, zou hiervoor
235 pond visch noodig zijn.
[~~Een zoodanige hoeveelheid kan t~~]
wij verzoeken U [~~goed~~]
goed te willen keuren, dat
zoo nu en dan, bijv. eens
per [~~zes~~] drie maanden, een
zoodanige hoeveelheid visch
voor het B.G. wordt gereserveerd.
De gem. Adv. D.D.
Marginale notitie linksonder:
t bij groote aanvoer wel ter beschikking
wordt gesteld. Het document betreft een intern voorstel over de visvoorziening voor ziekenhuispersoneel in Amsterdam tijdens een periode van grote schaarste. De kernpunten zijn:
- Onmogelijkheid van structurele levering: Vanwege de minimale visaanvoer in Amsterdam is een vaste, periodieke regeling voor alle ziekenhuizen niet haalbaar.
- Incidentele oplossing: Er wordt voorgesteld om bij incidentele overschotten (een "grootere vischaanvoer") een partij van 235 pond vis te reserveren voor het personeel van het Binnengasthuis (B.G.).
- Rantsoenering: De gevraagde hoeveelheid is gebaseerd op een berekening van exact één pond vis per personeelslid.
- Correcties: De tekst bevat interessante wijzigingen. De gewenste frequentie van levering is met rode inkt verhoogd van eens per zes maanden naar eens per drie maanden. Ook is de levering "via de kleinhandel" geschrapt, wat duidt op een poging om buiten de reguliere commerciële kanalen om te distribueren. De terminologie ("pond visch per hoofd", "zoogering") en de problematiek wijzen onmiskenbaar op de Nederlandse distributieperiode tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945). Vooral in de grote steden zoals Amsterdam was de voedselvoorziening kritiek.
Instellingen zoals het Binnengasthuis (B.G.) probeerden via speciale verzoeken bij gemeentelijke instanties extra rantsoenen te verkrijgen om hun personeel, dat onder zware druk stond, op de been te houden. De afkorting "gem. Adv." verwijst naar de Gemeentelijke Adviseur die bemiddelde tussen de voedselcommissariaten en de stedelijke instellingen. De initialen "D.D." onderaan het document zijn van de behandelend ambtenaar.