Handgeschreven brief (mogelijk een kopie of onderdeel van een dossier). Uit de administratieve aantekeningen onderaan blijkt januari 1944. P. H. Zwarts, Oetewalerstraat 46 hs, Amsterdam. visch van de afslag te kunnen
betrekken. Dat ik aan de door
U vermeende overtreding onschul-
dig ben, blijkt wel uit het feit
dat ik dezer dagen van den Heer
Inspecteur voor de Prijsbeheersching
te Amsterdam bericht heb gekregen
dat tegen mij geen verdere vervolging
zal worden ingesteld. Ik ben
gaarne bereid deze zaak monde-
ling toe te lichten. Hopende
op een gunstige overweging en
op een spoedige oproep tot ver-
antwoording verblijf ik met
de meeste hoogachting.

Oetewalerstraat 46. hs. P. H. Zwarts.
te Amsterdam.

[Administratieve aantekeningen onderaan:]
Geen aanleiding te zijner behoeve
iets te doen.
3-1-44 [onleesbare paraaf]
5-1-44
delta [?]
WE [paraaf] De schrijver van de brief, P.H. Zwarts, reageert op een beschuldiging van een "vermeende overtreding". De context heeft te maken met het betrekken (kopen) van vis van de afslag. Zwarts voert aan dat hij onschuldig is en voert als bewijs aan dat de Inspecteur voor de Prijsbeheersching in Amsterdam heeft besloten de vervolging tegen hem te staken. Hij biedt aan de zaak mondeling toe te lichten en vraagt om een gunstige afhandeling.

De brief is geschreven in een formeel-zakelijke stijl die gebruikelijk was in de eerste helft van de 20e eeuw ("verblijf ik met de meeste hoogachting"). Het handschrift is een vlot, hellend curisiefschrift. Het document dateert uit januari 1944, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De genoemde instantie, de "Inspecteur voor de Prijsbeheersching", was een cruciaal orgaan tijdens de oorlogsjaren. Vanwege de schaarste aan goederen stelde de bezetter strikte prijsvoorschriften vast om zwarte handel en inflatie tegen te gaan. Overtredingen van deze prijsvoorschriften werden streng bestraft.

De Oetewalerstraat bevindt zich in Amsterdam-Oost. De aantekening onderaan de brief ("Geen aanleiding te zijner behoeve iets te doen") suggereert dat de ontvangende instantie (mogelijk een andere tak van de administratie of de politie) besloot geen verdere actie te ondernemen naar aanleiding van Zwarts' schrijven, wellicht omdat de zaak door de Prijsbeheersching al was geseponeerd.