14 september 1944. De Directeur (organisatie onbekend). Het Hoofd van het Prijzen Bureau voor Onroerende Zaken, Stadhouderskade 2, Amsterdam. [Bovenaan rechts, handgeschreven:]
Verzonden 14/9

[Getypt:]
66/13/1M. SV.

14 September 1944.

Aan het Hoofd van het Prijzen Bureau voor Onroerende Zaken,
te Amsterdam,

Stadhouderskade 2,

Amsterdam-Centrum.

Onder verwijzing naar Uw brief d.d. 11 November 1943 no.2477M 872 heb ik de eer U te berichten, dat het huurcontract met de Nederlandsche Middenstands-bank op 30 September 1944 afloopt, zoodat ik U verzoek het desbetreffende voorstel tot verhooging van den huurprijs thans op nieuw in behandeling te willen nemen.

De Directeur,

[Handgeschreven kanttekeningen links onderaan:]
verhuurde ruimte
is 120 M² - Concordia
vraagt 16 à 17.50 p. m² beha 16-17.50
wij krijgen dus thans ± 10 fl per m²
om de lokaliteiten zijn bovendien eigenlijk
geen kantoorlokalen - deze is fl 15.- p m² ruim berekend
verhoogd meer dan de berekende Prijzenbureau
onroerende zaken onder geteekend

[Handgeschreven berekening rechtsonder:]
120
15

600
1200

| 1800.- | De brief is een formeel verzoek aan het Prijzen Bureau voor Onroerende Zaken om een eerder voorstel tot huurverhoging opnieuw te beoordelen. De aanleiding is het aflopen van het lopende huurcontract met de Nederlandsche Middenstandsbank (NMB) op 30 september 1944.

De handgeschreven notities zijn vermoedelijk van een ambtenaar van het Prijzen Bureau die de aanvraag toetst. In deze aantekeningen wordt de huidige huur (ca. 10 gulden per m²) vergeleken met de marktvraag (16 tot 17,50 gulden). Er wordt een berekening gemaakt voor een nieuwe huurprijs van 15 gulden per m² voor het oppervlak van 120 m², wat leidt tot een totaalbedrag van 1800 gulden per jaar. Er wordt bij aangetekend dat 15 gulden "ruim berekend" is, omdat de ruimtes ("lokaliteiten") in feite geen volwaardige kantoorruimtes zijn. Het document stamt uit een turbulente periode in de Nederlandse geschiedenis: september 1944, de laatste winter van de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de bezetting hanteerde de Duitse overheid strikte prijscontroles via instanties zoals het "Prijzen Bureau voor Onroerende Zaken" om inflatie en woekerprijzen op de vastgoedmarkt te beheersen.

De huurder, de Nederlandsche Middenstandsbank (opgericht in 1927), was een belangrijke financiële instelling die later zou opgaan in de NMB Postbank Groep (tegenwoordig ING). Het adres Stadhouderskade 2 in Amsterdam was een centrale locatie voor overheidsdiensten tijdens en na de oorlog. De handgeschreven opmerking "Concordia" verwijst mogelijk naar de naam van het betreffende gebouw of complex.