Getypte administratieve rapportage/verslag. Van deze 20 arbeiders werden 19 door den Gemeentelijken Geneeskundigen en Gezondheidsdienst eveneens arbeidsongeschikt bevonden en werd 1 afgekeurde arbeider door den Gemeentelijken Geneeskundigen en Gezondheidsdienst geschikt geoordeeld voor licht werk.

                In totaal werden opgeroepen:

        Op 7 Januari                      1608 personen
        Op 8 Januari                      1145    "
                                          ------
                                          2753 personen

        Hiervan zijn niet verschenen,
        hadden werk, enz.                  1262    "
                                          ------
        Werden gekeurd                     1491 personen
        Werden afgekeurd                    809    "
                                          ------
        Werden goedgekeurd:                 682 personen

Deze 682 arbeiders ontvingen van den Joodschen Raad nogmaals een aanmaning om op Zaterdag 10 Januari a.s. naar de werkkampen te vertrekken (Bijlage 6) Dit document is een kwantitatief overzicht van een specifieke oproepronde voor Joodse mannen voor de zogenaamde "werkverruiming" (dwangarbeid in kampen binnen Nederland).

De kernpunten uit de data zijn:
* Oproep: In totaal werden 2753 personen opgeroepen over twee dagen.
* Presentie: Een aanzienlijk deel (1262 personen, oftewel circa 46%) verscheen niet, vaak omdat zij al ander werk hadden of om andere redenen.
* Keuring: Van de 1491 gekeurde personen werd meer dan de helft (809) medisch afgekeurd door de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheidsdienst (GG&GD).
* Resultaat: Uiteindelijk bleven er 682 "goedgekeurde" mannen over die door de Joodsche Raad gesommeerd werden om op 10 januari naar de werkkampen te vertrekken. Het document dateert zeer waarschijnlijk uit januari 1942. Dit was de periode waarin de Duitse bezetter begon met het grootschalig inzetten van Joodse mannen in Nederlandse werkkampen (zoals kamp Molengoot, Vledder en Conrad). De Joodsche Raad voor Amsterdam werd door de nazi's gedwongen om de administratie en de oproepen voor deze kampen te verzorgen.

Hoewel deze kampen aanvankelijk werden gepresenteerd als werkgelegenheidsprojecten, dienden ze in werkelijkheid als een methode om Joodse mannen te isoleren van hun gezinnen en te concentreren. Later in 1942 werden de meeste mannen vanuit deze werkkampen direct gedeporteerd naar kamp Westerbork en vervolgens naar de vernietigingskampen in het oosten. De cijfers in dit document illustreren de bureaucratische precisie waarmee de vervolging werd gedocumenteerd.