Getypte rapportpagina (pagina 4). - 4 -

heid afvalstoffen, die de hoofdstad produceert, in stoom en slakken om te zetten.
Een commissie onder Voorzitterschap van Prof. Dr. J.J. van Loghem, waarbij de Heer A.M. Noppen als Secretaris fungeerde, heeft in het jaar 1927 in een rapport vastgesteld, dat de wyze van vuilverwydering door verbranding als het meest juiste systeem voor de hoofdstad moet worden aangemerkt.

Het sorteeren dient zooveel mogelyk vóór de inzameling te geschieden. Hierdoor behouden papier, lompen, etc. meer waarde en behoeven bovendien niet uit half vergane stoffen te worden gehaald.
By het verbranden van huisvuil blyft alleen yzer als een verkoopbaar product over, dat met magneten uit de slakken wordt afgescheiden.
Ten opzichte van het sorteeren van huisvuil zyn indertyd byzondere ervaringen opgedaan, daar aan de Vuilverbranding aanvankelyk een mechanische sorteerinrichting was verbonden. Al het huisvuil kwam op een loopenden band en zoo was het mogelyk hieruit papier, lompen, metalen, glas, beenderen, te lezen.
De opbrengst van deze producten dekte slechts voor de helft de loonen der jeugdige werklieden, die met dit onhygiënische werk waren belast. Toen het dan ook bleek, dat onder deze omstandigheden nimmer de uitgaven door de inkomsten zouden kunnen worden gedekt, is het onverwikkelyke werk gestopt en later de geheele sorteerinrichting opgeheven.

Het inzamelen van de afvalstoffen voor veevoeder geschiedt wel op primitieve wyze, doch in Amsterdam zoo efficient, dat bezwaarlyk een grootere opbrengst tegen lagere onkosten is te bereiken.
Vermoedelyk zou de opbrengst in het byzonder van stoffen als papier, lompen, metalen, nog kunnen worden verhoogd, door de opkoopers te verplichten meer regelmatig de bewoners hiervoor te bezoeken; alleen het roepen van vod-vod in de Amsterdamsche straten is niet voldoende.
De papierhoeveelheid zou door meer propaganda kunnen worden verhoogd en ook zou by het inzamelen wat meer systeem gebracht kunnen worden.
Alvorens evenwel nieuwe verordeningen in het leven te roepen, dient nauwkeurig te worden nagegaan, of deze geen negatief resultaat opleveren.

In moeilijke tijden als thans geldt bovenal te roeien met de beschikbare * Beleidskeuze: Het document bevestigt de keuze voor afvalverbranding in Amsterdam, gebaseerd op een advies uit 1927. Men zag dit als de meest efficiënte methode om afval om te zetten in bruikbare bijproducten (stoom en slakken).
* Recycling-uitdagingen: Er wordt een mislukt experiment beschreven met een mechanische sorteerband. De kosten voor de "jeugdige werklieden" (mogelijk een vorm van werkverschaffing) waren hoger dan de opbrengst van de gesorteerde materialen (papier, glas, metalen). Bovendien werd het werk als onhygiënisch bestempeld.
* Informele sector: Er wordt gerefereerd aan de "voddenboeren" die door de straten liepen ("vod-vod"). De auteur pleit voor een meer gereguleerd systeem voor de inzameling van herbruikbare stoffen in plaats van dit informele geroep.
* Innovatie: Het gebruik van magneten om ijzer uit verbrandingsslakken te halen wordt genoemd als een succesvolle methode van terugwinning. Dit document biedt een inkijkje in de vroege geschiedenis van de Amsterdamse Stadsreiniging. De genoemde A.M. Noppen was een invloedrijk directeur van deze dienst en stond bekend om zijn moderniseringen. De tekst reflecteert de spanning tussen hygiëne, economische rendabiliteit en de noodzaak tot hergebruik. De slotzin ("In moeilijke tijden als thans") suggereert dat het rapport geschreven is tijdens een periode van schaarste, mogelijk de economische crisis van de jaren '30 of de beginjaren van de Tweede Wereldoorlog, waarin grondstoffenbesparing cruciaal werd. Prof. Dr. J.J. van Loghem (voorzitter commissie) de heer A.M. Noppen (secretaris).