Doorslag van een officiële brief (ambtelijke correspondentie). 16 oktober 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Markten, Amsterdam). [Handgeschreven, gecentreerd boven:]
Extra

[Typoscript, rechtsboven:]
VP/HG.

[Typoscript, geadresseerde:]
den Heer I.de Vries,
2e J.v.Campenstraat 157,
Amsterdam-Zuid.
Wijk 14.

[Typoscript, kenmerk en datum:]
25/205/2 M. 16 October 1940.

[Inhoud brief:]
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 3 dezer bericht ik
U, dat het daarin vervatte verzoek niet voor inwilliging in aan-
merking kan komen. Indien U voortaan niet ten minste twee maal
per week een plaats op de markt Albert Cuypstraat bezet, zal de
aan U verleende voorkeurskaart worden ingetrokken, overeenkomstig
de desbetreffende bepalingen van het Reglement op de Markten.

De Directeur, Het betreft een zakelijke, dwingende mededeling aan een marktkraamhouder, de heer I. de Vries. Uit de tekst valt op te maken dat De Vries een verzoek had ingediend (waarschijnlijk om minder vaak aanwezig te hoeven zijn of voor een ontheffing), maar dat dit verzoek is afgewezen.

De kern van de brief is een waarschuwing: als De Vries niet minstens twee keer per week op de Albert Cuypmarkt verschijnt, verliest hij zijn "voorkeurskaart". Een voorkeurskaart was essentieel voor marktkooplieden omdat het hen recht gaf op een vaste of gunstige standplaats. De toon is bureaucratisch en onverbiddelijk, verwijzend naar de strikte handhaving van het "Reglement op de Markten". Dit document is gedateerd oktober 1940, slechts enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De geadresseerde, I. (Isaac) de Vries, woonde in de Tweede Jan van Campenstraat, midden in de Pijp, een buurt met in die tijd veel Joodse bewoners en marktkooplieden.

Hoewel de brief op het eerste gezicht een standaard administratieve maatregel lijkt, krijgt deze in de context van de vroege bezettingsjaren een sinistere lading. De bezetter en het meewerkende Amsterdamse stadsbestuur begonnen in deze periode de druk op Joodse burgers en ondernemers op te voeren. Het strikt handhaven van aanwezigheidsplichten op de markt werd vaak gebruikt als instrument om Joodse ondernemers hun vergunningen af te nemen zodra zij door omstandigheden (zoals ziekte of de eerste beperkende maatregelen) niet aan de regels konden voldoen. Niet lang na deze brief, in 1941, zouden Joodse kooplieden volledig van de reguliere markten verbannen worden en verbannen worden naar specifieke "Joodse markten". I. de Vries