Administratieve kaart/oproeping betreffende marktwezen. Oktober 1940. [Stempel linksboven:]
Nº 28/76/4 M. 1940

[Gedrukte tekst met handgeschreven aanvullingen:]
Opgeroepen per
(datum) 16 of 18 Oct ’40. (uur) 9 uur
wegens niet geregeld bezetten plaats op de markt
Alb. Cuypstraat
Varkenskaart nr. 502
gewaarschuwd 1-10-40.
komt niet meer

Aan
M. Wijs
St. Antoniesbreestraat 1 II

[Rechterkolom:]
Aanteekeningen Inspecteur:
Aan oproepingen geen gevolg gegeven.
Schrappen
28-10-’40
[Handtekening, mogelijk: C. de Haer]

[Stempel rechtsonder:]
24 OCT. 1940
[Paraaf] Dit document is een officiële administratieve kaart van de marktomstandigheden in oktober 1940. De kaart betreft de heer of mevrouw M. Wijs, die een standplaats had op de Albert Cuypmarkt. De reden voor de administratieve actie is het "niet geregeld bezetten" van de toegewezen marktplaats.

Er zijn enkele belangrijke administratieve stappen zichtbaar:
1. Waarschuwing: Op 1 oktober 1940 is er een eerste waarschuwing gegeven.
2. Oproeping: Betrokkene is opgeroepen om te verschijnen op 16 of 18 oktober om 9 uur.
3. Conclusie: De inspecteur noteert op 28 oktober dat er aan de oproepingen "geen gevolg" is gegeven (de persoon is niet verschenen). De instructie luidt "Schrappen", wat betekent dat de vergunning of de inschrijving voor de standplaats wordt ingetrokken.
4. Bijzonderheid: Er wordt verwezen naar een "Varkenskaart nr. 502". Dit duidt waarschijnlijk op een specifieke vergunning voor de handel in varkensvlees of aanverwante producten. Het document dateert van de vroege periode van de Duitse bezetting van Nederland (mei 1940 - mei 1945). Hoewel de marktregels strikt werden gehandhaafd, krijgt dit document een specifieke historische lading door de locatie en de naam:

• Locatie: De St. Antoniesbreestraat lag in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt.
• Naam: De achternaam "Wijs" kwam veelvuldig voor binnen de Joodse gemeenschap in Amsterdam.
• Beleid: In het najaar van 1940 begonnen de Duitse bezetters met de eerste anti-Joodse maatregelen. Hoewel de formele uitsluiting van Joden van markten (zoals de Albert Cuyp) pas later in 1941 volledig werd doorgevoerd, was de druk op Joodse handelaren vanaf het begin van de bezetting voelbaar.

De opmerking "komt niet meer" en het feit dat er geen gehoor werd gegeven aan de oproepingen kan wijzen op persoonlijke omstandigheden, maar in de context van 1940 kan het ook duiden op de toenemende restricties, angst of het onmogelijk maken van de bedrijfsvoering voor Joodse marktkooplieden. C. de Haer M. Wijs Marktwezen