Terug
p.357 p.359
Archief 745
Inventaris 745-321
Pagina 358
Dossier 55
Jaar 1940
Stadsarchief

Officiële oproepkaart/mutatiekaart van de Marktinspectie Amsterdam.

16 - 31 oktober 1940.

Origineel

Officiële oproepkaart/mutatiekaart van de Marktinspectie Amsterdam. 16 - 31 oktober 1940. [Linkerkolom - voorgedrukte en ingevulde tekst]
Nº 20/76/30 M. 1940
Opgeroepen per
(datum) 16 of 18 Oct '40 (uur) 9 uur.
wegens niet geregeld bezetten plaats
op de markt Amstelgracht
pl. 44.
20/60/2 d 26/9 40 "Niet geregeld komen"!

Aan
Mevr. R. Hesgever
Valkenburgerstraat 128-II

[Rechterkolom - handgeschreven aanteekeningen]
Aanteekeningen Inspecteur:
~~Kan niet voldoende~~
Kan handel krijgen.
Verzoekt drie weken uitstel. Belooft twee maal per week te komen.
Moeilijke omstandigh.
Zal trachten iets met andere handel te probeeren.
Moet geen bezwaar 8-10-'40
Nader rapport deKaauw
S.v.p. Th. v. d. Wolff

Hiertegen is m. i. geen bezwaar
Acc. 30-10 '40
deKaauw

opbergen 31/10 '40 [geparafeerd] Het document is een administratieve kaart van de Amsterdamse marktinspectie uit het eerste oorlogsjaar (1940). Mevrouw R. Hesgever, die een standplaats (nummer 44) had op de markt aan de Amstelgracht, werd opgeroepen omdat zij haar plek niet conform de regels bezette.

Uit de aantekeningen van de inspecteur blijkt een zekere mate van clementie of begrip voor haar situatie. Ze geeft aan dat het moeilijk is om aan handel (voorraad/koopwaar) te komen en verwijst naar "moeilijke omstandigheden". Ze belooft beterschap door minimaal twee keer per week te verschijnen en te experimenteren met andere soorten handel. De inspecteur (De Kaauw) gaat akkoord met een uitstel van drie weken. Op 30 oktober 1940 wordt de zaak voorlopig afgedaan ("Acc." voor akkoord) en een dag later gearchiveerd. Dit document biedt een inkijkje in het dagelijks leven en de kleine economie in Amsterdam aan het begin van de Duitse bezetting. De Valkenburgerstraat, waar mevrouw Hesgever woonde, lag in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt.

De betrokkene is zeer waarschijnlijk Rifka Hesgever-Hesgever (geboren in 1887). Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) is bekend dat zij en haar gezin in de Valkenburgerstraat woonden. De "moeilijke omstandigheden" waarnaar de inspecteur verwijst, kunnen te maken hebben met de beginnende anti-Joodse maatregelen en de verslechterende economische positie van Joodse markthandelaren in 1940. Rifka Hesgever is in mei 1943 in Sobibor vermoord. Dergelijke archiefstukken zijn vaak de laatste bureaucratische sporen van personen die tijdens de Holocaust zijn weggevoerd.

Samenvatting

Het document is een administratieve kaart van de Amsterdamse marktinspectie uit het eerste oorlogsjaar (1940). Mevrouw R. Hesgever, die een standplaats (nummer 44) had op de markt aan de Amstelgracht, werd opgeroepen omdat zij haar plek niet conform de regels bezette.

Uit de aantekeningen van de inspecteur blijkt een zekere mate van clementie of begrip voor haar situatie. Ze geeft aan dat het moeilijk is om aan handel (voorraad/koopwaar) te komen en verwijst naar "moeilijke omstandigheden". Ze belooft beterschap door minimaal twee keer per week te verschijnen en te experimenteren met andere soorten handel. De inspecteur (De Kaauw) gaat akkoord met een uitstel van drie weken. Op 30 oktober 1940 wordt de zaak voorlopig afgedaan ("Acc." voor akkoord) en een dag later gearchiveerd.

Historische Context

Dit document biedt een inkijkje in het dagelijks leven en de kleine economie in Amsterdam aan het begin van de Duitse bezetting. De Valkenburgerstraat, waar mevrouw Hesgever woonde, lag in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt.

De betrokkene is zeer waarschijnlijk Rifka Hesgever-Hesgever (geboren in 1887). Uit historische bronnen (zoals het Joods Monument) is bekend dat zij en haar gezin in de Valkenburgerstraat woonden. De "moeilijke omstandigheden" waarnaar de inspecteur verwijst, kunnen te maken hebben met de beginnende anti-Joodse maatregelen en de verslechterende economische positie van Joodse markthandelaren in 1940. Rifka Hesgever is in mei 1943 in Sobibor vermoord. Dergelijke archiefstukken zijn vaak de laatste bureaucratische sporen van personen die tijdens de Holocaust zijn weggevoerd.