Brief (slotfragment). ik hoop dan ook dat u daar een beetje
rekening mede zal houden.
Het is een of abnormalen tijd. voor
ons en ik ben nu mij mijn Bakkerij en
Rokerij ook al kwijt als ik nu ook
nog mij Standplaatsen kwijt raak
kan ik wel weer gaan Stempelen.
Wat betreft mij Standplaats Westerstraat
hoop ik dat u niet van mij verlangt.
dat ik elken week hem bezet aange-
zien ik onmogelijk elken week handel
(dat is gerookte visch) kan krijgen ik hoop
dan ook dat ik in deze wat mede-
werking van u krijg en dat u er reken-
schap mede houd dat het voor ons een
zware tijd is
Uw geëerd antwoord
tegemoet ziende.
Hoogachtend
M. Overhaert * Kern van het document: De schrijver, een kleine ondernemer/marktkoopman, richt een verzoek aan een autoriteit (waarschijnlijk de marktmeester of de gemeente). Hij vraagt om begrip voor het feit dat hij zijn standplaats in de Westerstraat niet elke week kan bezetten wegens een gebrek aan aanvoer van handelswaar ("gerookte visch").
* Toon en urgentie: De brief ademt wanhoop uit. De schrijver is al andere bronnen van inkomsten (bakkerij en rokerij) verloren. De vrees voor totale werkloosheid is groot.
* Taalkundige observaties: De tekst bevat interessante vormen zoals "elken week" (verbogen lidwoord) en "visch" (oude spelling voor 1947). De zinsbouw ("rekening mede zal houden", "mede houd") is formeel maar verraadt een schrijver die met moeite de officiële schrijftaal hanteert. * Locatie: De Westerstraat in de Amsterdamse Jordaan is historisch gezien een van de belangrijkste marktlocaties van de stad.
* Sociaal-economische achtergrond: De verwijzing naar "stempelen" duidt zeer waarschijnlijk op de Grote Depressie (jaren '30). In deze tijd van massale werkloosheid moesten mensen die in de "steun" liepen soms meerdere malen per dag een stempel halen in een stempellokaal om aan te tonen dat ze niet stiekem zwartwerkten. Stempelen werd in die tijd als diep vernederend ervaren; de schrijver gebruikt het hier als het uiterste dreigement van sociale achteruitgang.
* Historische waarde: Dit document dient als een egodocument dat de persoonlijke impact van de economische crisis op de kleine middenstander illustreert. Het laat zien hoe afhankelijk men was van de coulance van ambtenaren voor het behoud van hun laatste middelen van bestaan. M. Overhaert