Handgeschreven ambtelijk rapport of verslag betreffende een geschil over rantsoenering en levering. (2

het geringe belang, dat aan de geheele
onderhavige aangelegenheid is verbonden.
Adressant heeft, zooals mij bij onderzoek
is gebleken, op 26 Juli jl. 180 rantsoenen aan-
komen, à 2 kg. per rantsoen ingeleverd en
de V.B.N.A. heeft daarop in zijn aardappelboekje
geboekt: 360 kg + 5% toeslag voor inwegen e.d.
is 380 kg. dat is dus 5 hl en 30 kg.
Adressant heeft 216 kg "Malta" aardappelen
en 2 hl. [onleesbaar] op de markt in ont-
vangst [vangen / doen nemen / door zijn broer], dat is 5 hl
[doorgestreept: dus nog 90 kg] dus nog 130 kg
[doorgestreept: aardappelen] waarvoor hem een wisselbon
[doorgestreept: zou moeten zijn] is uitgereikt. - De V.B.N.A. kan thans
niet meer nagaan of inderdaad de handelaar
verzuimd heeft de wisselbon af te geven [of hem]
stelt zich op het standpunt, dat iedere han-
delaar zich bij het verrekenen der bonnen
moet overtuigen, dat hij ontvangt, waarop
hij recht heeft. Men acht het niet denkbaar ook onmogelijk,
[doorgestreept: dat de heer van adressant de betreffende
wisselbon heeft verloren of in het kantoor
heeft laten liggen, waarna deze wellicht
door een anderen handelaar is meegenomen
of op de of andere wijze is kwijtgeraakt.]

F / in origineele verpakking, geldend voor 3 hl.)

[Marge links:]
Luidt op
350 f. De tekst betreft een zakelijke afwikkeling van een aardappelevering die schijnbaar is misgelopen. De kern van de zaak is een administratief verschil: de adressant heeft 180 rantsoenen van 2 kg geleverd (360 kg), wat inclusief een "inwegen-toeslag" van 5% op 380 kg uitkomt. De auteur van het document berekent dat dit gelijkstaat aan 5 hectoliter en 30 kilogram.

Er is sprake van een geschil over een "wisselbon" voor het restant van de levering. De V.B.N.A. neemt een hard standpunt in: zij achten het de verantwoordelijkheid van de handelaar zelf om bij ontvangst te controleren of de verstrekte bonnen correct zijn. De doorgehaalde passage suggereert dat men aanvankelijk de mogelijkheid overwoog dat de bon op kantoor was blijven liggen of door een ander was meegenomen, maar deze verdediging is uiteindelijk geschrapt uit het officiële standpunt. Het gebruik van termen als "rantsoenen", "aardappelboekje" en "wisselbon" wijst sterk op een periode van schaarste en distributie, hoogstwaarschijnlijk tijdens of kort na een van de Wereldoorlogen in België of Nederland. De V.B.N.A. speelde hierin een regulerende rol voor de aardappelhandel. De vermelding van "Malta" aardappelen duidt op de handel in vroege import-aardappelen, die vaak strikt gereguleerd was vanwege hun hogere waarde. Het document illustreert de bureaucratische frictie tussen handelaren en controlerende instanties in tijden van voedseldistributie.