Getypte brief (vermoedelijk een doorslag of kopie voor het archief).
Origineel
Getypte brief (vermoedelijk een doorslag of kopie voor het archief). 14 februari 1941. Onbekend (ondertekend door "De Directeur"), kenmerk 25/20/2 M. extra [handgeschreven]
HG.
den Heer I.Bloemist,
3e Oosterparkstraat 73 II,
Amsterdam-Oost.
Wijk 20.
25/20/2 M.
14 Februari 1941.
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 31 Januari jl. bericht ik U, dat aan het daarin vervatte verzoek geen gevolg kan worden gegeven.
De Directeur, Het document is een zeer kort en formeel schrijven waarin een verzoek van de heer I. Bloemist wordt afgewezen. De aard van het verzoek wordt niet expliciet vermeld, wat typisch is voor zakelijke correspondentie uit die tijd waarbij verwezen wordt naar eerdere correspondentie (de brief van 31 januari 1941). De toon is bureaucratisch en beslist ("geen gevolg kan worden gegeven"). Het kenmerk "25/20/2 M." suggereert een registratiesysteem van een grotere organisatie, mogelijk een gemeentelijke instelling of een politieafdeling. De datum, 14 februari 1941, is historisch zeer beladen. Nederland was op dat moment bijna negen maanden bezet door nazi-Duitsland. Specifiek in Amsterdam was de situatie in februari 1941 uiterst gespannen. Enkele dagen voor deze brief, op 11 februari, braken er rellen uit op het Waterlooplein en op 12 februari werd de Joodse wijk voor het eerst afgesloten. Dit alles leidde uiteindelijk tot de Februaristaking op 25 en 26 februari.
De geadresseerde, Isaac Bloemist, was een Joodse Amsterdammer (geboren in 1896). Gezien de escalerende Jodenvervolging in deze specifieke weken, is het zeer aannemelijk dat zijn verzoek van 31 januari te maken had met een poging tot bescherming, een vergunning of een klacht over de beperkende maatregelen die de Joodse bevolking in Amsterdam-Oost hard troffen. De kille afwijzing door "De Directeur" is typerend voor de wijze waarop officiële instanties onder de bezetting verzoeken van Joodse burgers afhandelden. Isaac Bloemist is later, in 1943, vermoord in Sobibor. Dit document is een klein maar veelzeggend radertje in de bureaucratische machine die voorafging aan de deportaties. I. Bloemist