Bestelbon voor groenten (distributiebon). XXX
Gemeentelijke Distributie van Groenten

Bestelbon A № 084410

GEZINSKAART No. ______

Het nevenstaande wordt slechts afgeleverd tegen
afgifte van dezen bon en van de desbetreffende
strook der gezinskaart. De groenten kunnen op
de daarvoor aangewezen uren worden afgehaald
aan distributieplaats ____ .

Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed.

Deze bon is slechts geldig in de week
volgende op die waarin besteld is.

Datum bestelling _________

[Rechterkolom:]
------- pond roode kool
------- ,, savoye kool
------- ,, uien
------- ,, wortelen
------- ,, koolrapen
------- ,, bieten (rauw)
------- ,, zuurkool

Totaal --------- pond à 3 cent per kg = f____

Bovenstaand bedrag door mij ontvangen.

(Handteekening) Dit document is een ongebruikte bestelbon die deel uitmaakte van het complexe distributiestelsel in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De bon diende als officieel bewijs waarmee een huishouden aanspraak kon maken op een specifieke hoeveelheid groenten.

Belangrijke kenmerken:
* Koppeling: De bon was alleen geldig in combinatie met de 'gezinskaart'. Dit was een centraal register om fraude te voorkomen en eerlijke verdeling (rantsoenering) te waarborgen.
* Assortiment: De lijst bevat voornamelijk houdbare wintergroenten (kolen, wortelen, uien, bieten). Dit duidt op een systeem dat gericht was op basisbehoeften en seizoensgebonden beschikbaarheid.
* Prijsstelling: Er wordt een vaste prijs vermeld van "3 cent per kg", wat wijst op strikte prijsbeheersing door de overheid om inflatie en zwarte handel tegen te gaan.
* Locatie: De drie kruizen (XXX) linksboven zijn het wapen van Amsterdam, wat bevestigt dat dit een lokaal formulier van de Amsterdamse distributiedienst is. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) ontstonden al snel tekorten aan voedsel en brandstof. Om te voorkomen dat de rijkste burgers alles opkochten en om de voedselvoorziening beheersbaar te houden, voerde de overheid (onder toezicht van de bezetter) de distributie in.

Inwoners kregen distributiestamkaarten en bonkaarten. Voor producten die schaars waren, zoals groenten, vlees, brood en vetten, moest men niet alleen betalen, maar ook de bijbehorende bon inleveren. De tekst "Zoek geraakte bonnen worden niet vergoed" onderstreept de enorme waarde van deze papieren in de dagelijkse overleving; het verliezen van bonnen betekende letterlijk honger lijden. Naarmate de oorlog vorderde, werden de rantsoenen steeds kleiner en de lijsten met beschikbare producten korter, uitmondend in de Hongerwinter van 1944-1945.