Gedrukt reglement of uittreksel van een formulier. De steun wordt niet verleend, of wordt ingehouden, indien:

a. de werklooze, die voor steun in aanmerking komt, opzettelijk verkeerde inlichtingen verstrekt;
b. de ondersteunde opzettelijk geen of onvolledige opgave verstrekt van zijn inkomen en van dat van de overige leden van het gezin of hij nalaat van veranderde omstandigheden, die op den steun van invloed kunnen zijn, tijdig aan het Gemeentelijk Bureau voor Sociale Zaken mededeeling te doen;
c. de werklooze nalaat er voor te zorgen, dat hij als werkzoekende bij het Gewestelijk Arbeidsbureau is ingeschreven en ingeschreven blijft;
d. de werklooze weigert werk te aanvaarden, waarvoor hij lichamelijk geschikt kan worden geacht;
e. de werklooze weigert te allen tijde de(n) daartoe gemachtigde(n) persoon (personen) in zijn woning te ontvangen of zich niet onderwerpt aan de vastgestelde maatregelen van contrôle;
f. de werkloosheid een gevolg is van werkstaking of uitsluiting;
g. de werklooze door ziekte of ongeval tot werken niet in staat is ;
h. de werklooze zich schuldig maakt aan wangedrag. Het document bevat een lijst met acht gronden (a t/m h) voor het weigeren of intrekken van werkloosheidssteun. De kernpunten zijn:
* Informatieplicht: Het verstrekken van onjuiste gegevens over inkomen of gezinssituatie leidt tot uitsluiting.
* Actieve houding: De ontvanger moet ingeschreven staan bij de arbeidsbeurs en passend werk accepteren.
* Controle: Er wordt expliciet melding gemaakt van de plicht om controleurs in de woning toe te laten, wat wijst op een streng toezichtregime.
* Specifieke uitsluitingen: Steun wordt niet verleend bij stakingen, arbeidsongeschiktheid (waar waarschijnlijk andere kassen voor waren) of wangedrag.

De toon van het document is formeel en directief, typerend voor overheidscommunicatie uit de betreffende periode. Gezien het taalgebruik (spelling-Marchant) en de genoemde instanties zoals het "Gemeentelijk Bureau voor Sociale Zaken" en het "Gewestelijk Arbeidsbureau", dateert dit document waarschijnlijk uit de periode tussen 1930 en 1950 in Nederland.

In deze tijd, met name tijdens de crisisjaren en de wederopbouw, was de "steun" een vorm van sociale bijstand die aan strikte voorwaarden was verbonden. Het systeem was erop ingericht om enkel de "onvrijwillig werklozen" te helpen, waarbij intensieve controle (zoals de huisbezoeken in punt e) de norm was om fraude en "steuntrekken" tegen te gaan. De uitsluiting bij ziekte (punt g) suggereert dat dit reglement specifiek gold voor de werkloosheidsvoorziening en dat zieken op een ander sociaal vangnet moesten terugvallen.