Getypte ambtelijke instructie met handgeschreven correcties. AFVOEREN NAAR M.S. EN OVERPLAATSEN NAAR EEN ANDERE W.V.

1. Afgevoerd naar M.S. worden alleen die arbeiders, die voor het werk in de w.v. definitief (blyvend) ongeschikt zyn bevonden door de G.G.D. Arbeiders die dus geschikt zyn bevonden voor licht werk of ander werk dan zy tot op dit moment verrichtten worden niet afgevoerd, maar door den loketambtenaar per zg.vierkantkaartje, hetwelk hy opnieuw schryft voorzien van het rapport der G.G.D., opgegeven aan de afd.uitzending voor overplaatsing. Evenzoo arbeiders die om huisel.omstandigheden in de omgeving van Amsterdam te werk gesteld moeten worden. Hiervan doet $^h$$_y$ aanteekening op de mutatieweekstaat onder "Byzonderheden". De financ.ambtenaar lette dus daarop, opdat een derg.arbeider niet door hem afgevoerd worde. De overplaatsing krygt men na eenigen tyd door via een treinlyst waarvan weder aantekening wordt gehouden onder "Byzonderheden" van de mutatieweekstaat. Ook hier moet door den financ.ambtenaar op gelet worden opdat niet een week te veel steun opgevoerd worde.

2. De beslissing i.z. de overplaatsing neemt dus de loketambtenaab, terwyl de beslissing i.z. het afvoeren wordt genomen door den financ.ambtenaar. Zoodra de mogelykheid van afvoeren aanwezig is (zie boven) voegt hy deze beslissing toe aan de eerstvolgende beslissing i.z. de betaling. Tegelykertyd schryft hy voor den betr.arbeider een ontslagbewys, waarop vermeld wordt de datum van laatste betaling, die altyd nog 1 maal moet plaats vinden. Deze ontslagbewyzen gaan naar den loketambtenaar die voor de afgifte en de mededeelingen(steunaanvragen, kaartje arbeidsbeurs, nog 1 maal geld halen etc.) zorg draagt. Zy noteeren tevens op de mutatieweekstaat die voor de eerstvolgende betaling bestemd zyn in het linksche vakje "Afgevoerd dd. ........ (altyd de Maandag volgende op de voorlaatste betaling). Wanneer deze mutatieweekstaten weer door den financ.ambtenaar worden behandeld lette hy daarop, want hy schryft nu by deze (laatste) betaling het z.g. laatste betalingsbewys uit. Het no. wordt in het daarvoor bestemde vakje geschreven. Deze laatste betalingsbewyzen worden weer door den loketambtenaar uitgereikt.

3. Aan het einde van iedere week op Zaterdag, of zooveel eerder als de betaling klaar is worden alle mutatieweekstaatjes van de behandelde week door den financ.ambtenaar doorgeloopen. Hy ~~maakt nu een opgave van:~~ $^e$$_n$ verzameld nu:

   1. alle arbeiders, die een l.b. bewys ontvangen hebben
   2. alle arbeiders die 3 weken of langer ander werk hebben
   3. alle arbeiders, die vertrokken zyn naar Frankryk of Duitschland
   4. alle arbeiders, die overgeplaatst zyn naar een andere w.v.
   5. alle arbeiders, die ontslagen zyn wegens a werkweigering Dlnd b werkweigering w.v. (na 3 weken) c geschorschte arbeiders. * Taalgebruik: Het document hanteert de toenmalige ambtelijke spelling (bijv. "byn", "krygt", "schryft"). De terminologie is strikt bureaucratisch.
4. Procedures: Er wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen de taken van de 'loketambtenaar' (verantwoordelijk voor plaatsing en contact met de arbeider) en de 'financ. ambtenaar' (verantwoordelijk voor de administratieve afvoer en de uitbetalingen).
5. Controlemechanismen: De "mutatieweekstaat" fungeert als het centrale controlemiddel om dubbele betalingen of administratieve fouten bij overplaatsing of afvoer te voorkomen.
6. Correcties: In punt 1 is handgeschreven "hy" toegevoegd. In punt 3 is de zinsnede "maakt nu een opgave van:" doorgehaald en vervangen door de handgeschreven tekst "en verzameld nu:". Dit duidt op een procesbeschrijving die gaandeweg werd verfijnd of aangepast aan de praktijk. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De verwijzingen in punt 3 naar arbeiders die naar "Frankryk of Duitschland" vertrekken en naar "werkweigering Dlnd" (Duitsland) wijzen direct op de Arbeidseinsatz. De 'Werkverruiming' (W.V.), oorspronkelijk opgezet als werkverschaffing voor werklozen in de jaren '30, werd tijdens de bezetting door de nazi-autoriteiten gebruikt als een instrument om de Nederlandse arbeidsreserve te beheren en uiteindelijk in te zetten voor de Duitse oorlogseconomie. De administratieve precisie waarmee overplaatsingen en ontslagen worden vastgelegd, was essentieel voor het regime om grip te houden op de mankracht. De genoemde "M.S." (Maatschappelijke Steun) was de opvolger van de armenzorg en de werklozensteun.