Getypte brief (doorslag). 30 juni 1942. De Directeur (vermoedelijk van de Visscherijcentrale). HB.

[handgeschreven:] Verzonden 30/6

den Heer G. Gooyer,
Admiralengracht 46 belét.
Amsterdam-West.
Wijk 26.

46A/350/2 M. 30 Juni 1942.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 13 Juni j.l. deel ik U
mede, dat na onderzoek door de door de Visscherijcentrale ingestelde
Commissie is gebleken, dat U niet voor een toewijzing van gerookte
aal en garnalen in aanmerking kunt komen.

Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg worden gegeven.

De Directeur, Deze brief is een formeel afwijzingsbesluit van een overheids- of semi-overheidsinstantie tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De toon is kort, zakelijk en bureaucratisch. De aanvrager, de heer Gooyer, had op 13 juni 1942 verzocht om een toewijzing van gerookte aal (paling) en garnalen. Een speciale commissie van de Visscherijcentrale heeft dit verzoek getoetst en negatief beoordeeld.

De afkorting "belét." achter het huisnummer staat voor 'bel-etage', een aanduiding voor de eerste verdieping die iets verhoogd ligt ten opzichte van het straatniveau. De toevoeging "Wijk 26" verwijst naar de administratieve indeling van Amsterdam in die periode. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de voedselvoorziening in Nederland strikt gereguleerd via een systeem van distributie en centrale organen. De Visscherijcentrale was het orgaan dat namens de overheid (onder toezicht van de bezetter) toezag op de productie, verwerking en distributie van visproducten.

Vanwege de schaarste waren veel luxere producten, zoals gerookte paling en garnalen, niet vrij verkrijgbaar. Handelaren, winkeliers of instellingen moesten speciale vergunningen of toewijzingen aanvragen om deze goederen te mogen inkopen en verkopen. In 1942 werd de schaarste steeds nijpender en werden de criteria voor toewijzingen aangescherpt. Deze brief illustreert de bureaucratische controle over de dagelijkse levensmiddelenvoorziening in oorlogstijd.