Ambtelijke notitie/memorandum op een voorbedrukt formulier (Model No. 14). juli 1942 (stempel '1/7' en handgeschreven '6-7/’42'). [Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 46a/354/3 1942
DOORGEZONDEN: 1/7

[Rechtsboven:]
697

[Handgeschreven inkt/potlood bovenin:]
Modelbriefje
geen ger. aal.

[Rode inkt links:]
46a/354/4

[Hoofdtekst:]
Aan v. Tuijn moet m. i. worden
bericht, dat de verdeelingscommissie
heeft beslist, dat hij niet voor een
verhooging van toewijzing in aan-
merking komt.
Indien hem naast zijn toewijzing
van levende aal nog een toewijzing
van [doorgehaald: zou worden gegeven] gerookte aal
zou worden [doorgehaald: gegeven] toegewezen, zou dit be-
teekenen, dat hij [bovengeschreven: ongeveer] een dubbele toewijzing
zou ontvangen en hiermede
gelijk zou worden gesteld met kooplieden
die voor de hoogste toewijzing in aanmerking komen.

[Linksonder handgeschreven:]
6-7/'42
gedaan

[Drukwerk linksonder:]
Alg. Zaken-Model No. 14
14333-1000-7-'41-1727 Dit document betreft een interne instructie of advies naar aanleiding van een besluit van een "verdeelingscommissie". Het onderwerp is een verzoek van een handelaar, de heer Van Tuijn, voor een verhoging van zijn quotum (toewijzing) voor aal (paling).

De auteur van de notitie adviseert om het verzoek af te wijzen. De argumentatie luidt dat Van Tuijn reeds een toewijzing heeft voor "levende aal". Het toekennen van een extra toewijzing voor "gerookte aal" zou neerkomen op een verdubbeling van zijn handelscapaciteit. Hierdoor zou hij onterecht op hetzelfde niveau komen te staan als de grootste handelaren (de "hoogste toewijzing"). De correcties in de tekst (zoals het toevoegen van "ongeveer" en het wijzigen van "gegeven" in "toegewezen") wijzen op een zorgvuldige, formele formulering van de afwijzingsgrond. De notitie "6-7/'42 gedaan" onderaan geeft aan dat de beslissing op die datum is uitgevoerd/verzonden. Het document stamt uit juli 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de gehele economie, en in het bijzonder de voedselvoorziening en visserij, onderworpen aan een strikt distributiestelsel en overheidsdirigisme.

De handel in vis en paling was aan strenge regels gebonden via Rijksbureaus. Handelaren kregen toewijzingen gebaseerd op hun omzet uit het verleden om de schaarse middelen eerlijk te verdelen en prijsopdrijving of zwarte handel tegen te gaan. De "verdeelingscommissie" fungeerde als een bureaucratisch orgaan dat deze quota bewaakte. Dit document illustreert de gedetailleerde controle die de overheid uitoefende op individuele middenstanders tijdens de oorlogsjaren, waarbij zelfs het onderscheid tussen levende en gerookte aal van groot administratief belang was. M. No