Getypte brief (vermoedelijk een doorslag voor het archief). 15 juli 1942. De Directeur (waarnemend) van de Visscherijcentrale (afgeleid uit de tekst). Handgeschreven in blauw/zwart krijt/potlood:
Verzonden 15/7.

Getypt:
HB.

den Heer J.G. van Tuyn,
Durgerdam B.9,
Amsterdam-Noord.

46A/354/4 M. 15 Juli 1942.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 29 Juni j.l. deel ik U mede, dat na onderzoek door de door de Visscherijcentrale ingestelde Commissie is gebleken, dat U niet voor een toewijzing van gerookte aal in aanmerking kunt komen.
Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg worden gegeven.

De Directeur,
wnd. Deze brief is een formeel besluit op een verzoek van een burger (of mogelijk een vishandelaar) uit Durgerdam. De toon is zakelijk en bureaucratisch.

• Kenmerken: De brief bevat een dossiernummer (46A/354/4 M) en een paraaf ("HB"), wat wijst op een goed georganiseerd administratief proces.
• Inhoud: De aanvrager, de heer Van Tuyn, had op 29 juni 1942 schriftelijk verzocht om een toewijzing van gerookte aal. Dit verzoek is beoordeeld door een speciale commissie van de Visscherijcentrale, die heeft geoordeeld dat hij hier niet voor in aanmerking komt. De specifieke reden voor de afwijzing wordt niet genoemd, wat typerend is voor de autoritaire stijl van overheidsinstanties in die tijd.

• Ondertekening: De brief is ondertekend door de waarnemend ("wnd.") directeur. De naam van de directeur ontbreekt op deze doorslag. Het document dateert uit juli 1942, de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een strikt distributiesysteem voor voedsel.

• Visscherijcentrale: Dit was een overheidsorgaan dat tijdens de bezetting de controle had over de visserijsector en de distributie van visproducten. Omdat veel voedsel naar Duitsland werd uitgevoerd of schaars was, moesten burgers of ondernemers officiële toewijzingen (vergunningen/bonnen) hebben om bepaalde producten te mogen ontvangen of verhandelen.

• Gerookte aal: Aal (paling) was een belangrijk product, zeker in vissersdorpen als Durgerdam. Echter, door de schaarste en de export naar Duitsland was gerookte aal een luxe-artikel geworden dat onder streng toezicht stond.
• Durgerdam: Dit dorp aan het IJsselmeer had een sterke band met de visserij. Het is mogelijk dat de heer Van Tuyn een vishandelaar was die probeerde voorraden te bemachtigen voor zijn nering, of een burger die vanwege specifieke omstandigheden een aanvraag indiende. De afwijzing illustreert de beperkte beschikbaarheid van middelen voor de Nederlandse bevolking in 1942.