Afschrift van een brief (getypt). B. Rietveld (Winkelier). NED. VISSCHERIJCENTRALE

A F S C H R I F T

Mijne Heeren,

Bij deze richt ondergeteekende zich tot U met het vriendelijke verzoek, dat hij als winkelier gaarne in aanmerking zou willen komen voor een dubbele toewijzing aal, daar ik als eenigste winkelier nog steeds een enkele toewijzing bezit en alle bonafide winkeliers en halhouders een dubbele hebben.
Ook het feit, dat ik alleen ben over gebleven op Tuindorp-Oostzaan met 1800 gezinnen en dus 40 pond aal niets te beteekenen heeft.
Nu zegt de commissie, dat daar niets aan te doen is, maar ik heb 13 Juni twee controle-ambtenaars gehad en die hebben geconstateerd, dat het voor mij hopeloos is om al die menschen te bedienen, want die 3 venters die daar venten, zijn vertrokken naar het mosselveld, wat drie kwartier gaans is dus komt alles naar mijn winkel en wat is dan 40 pond aal, terwijl alle winkeliers 80 pond aal ontvangen en er zijn ook staanplaatshouders, die 80 pond aal ontvangen.
Nu is een verdeeling moeilijk maar gezonde argumenten kunnen toch onderzocht worden, ik ben nu al haast 20 jaar in de vis, dat is toch geen dag en er zijn aan de vismarkt menschen, die er nog geen twee jaar zijn en die hebben ook een toewijzing voor aal, ook wat de gerookte aal betreft is het mis, ik verkocht Zaterdags altijd 100 pond gerookte aal en nu krijg ik 20 pond per keer is 2 x per week, [in de kantlijn ingevoegd: en een fruit-zaak ontvangt 40 pond p.keer] terwijl die nog 5 à 6 toewijzingen hebben van fruit, koek, ijs, bonbons, sinaasappelen, citroenen en wij die enkel van de vis moeten bestaan, ontvangen een enkele toewijzing, nu hebben de controleurs gezien, dat het geen werken is en mij geadviseerd me tot U te wenden, ik heb ook de commissie nog gevraagd maar die kan er niets aan doen zegt zij.
Maar als ik zoo door moet doorgaan, dan hou ik dat niet vol om winkelhuur en huishuur te betalen, ook mijn vrouw werkt in de winkel mee (al 4 jaar) en die krijgt geen enkele toewijzing en dan met 3 kinderen, terwijl er aan de markt zijn dat vrouw en man een enkele en dubbele toewijzing hebben.
Hopende U zoo genoeg te hebben ingelicht en hopende op een gunstig antwoord,

teeken ik Hoogachtend,

w.g. B.Rietveld

Voor eensluidend afschrift

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,

[handtekening]
Secretaris

Adres:
Borgerstraat 167 III
Amsterdam W.-

Winkeladres:
Mercuriusplein 19
AMSTERDAM.N.- * Kernproblematiek: De briefschrijver, B. Rietveld, beklaagt zich over een onrechtvaardige distributie van aal (paling). Terwijl hij als enige viswinkelier 1800 gezinnen in de wijk Tuindorp-Oostzaan moet bedienen, ontvangt hij slechts een "enkele toewijzing" (40 pond), terwijl collega's elders en marktkooplui "dubbele toewijzingen" (80 pond) krijgen.
* Argumentatie:
1. Demografie: De hoge druk op zijn winkel door het verdwijnen van ambulante handelaren (venters) naar het Mosselveld.
2. Ervaring: Hij zit al 20 jaar "in de vis", in tegenstelling tot nieuwkomers die wel meer krijgen.
3. Oneerlijke concurrentie: Hij wijst op winkels (zoals fruitzaken) die meerdere productgroepen mogen verkopen en daarnaast óók aal toegewezen krijgen, terwijl hij volledig afhankelijk is van vis.
4. Sociaal-economisch: De noodzaak om huur en gezin (3 kinderen) te onderhouden. Hij benadrukt dat zijn vrouw onbetaald meewerkt zonder eigen toewijzing.
* Toon: Beleefd maar dwingend en verongelijkt ("wat is dan 40 pond aal", "geen werken is"). * Historische periode: Hoewel ongedateerd, wijst de term "toewijzing" en de betrokkenheid van de "Nederlandsche Visscherijcentrale" (NVC) op de periode van de distributie en schaarste, zeer waarschijnlijk tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De NVC hield toezicht op de visserijsector en de naleving van contingenten.
* Geografie: Het winkeladres Mercuriusplein 19 bevindt zich in Tuindorp-Oostzaan, een arbeidersbuurt in Amsterdam-Noord die in die tijd relatief geïsoleerd lag van de rest van de stad. De genoemde 1800 gezinnen onderstreept de belangrijke sociale functie van de buurtwinkel in die tijd.
* De distributie: Tijdens de oorlog was de handel in schaarse goederen zoals aal strikt gereguleerd via een vergunningenstelsel. De klacht over "fruitzaken" die ook vis verkopen, duidt op de vervaging van branches die ontstond doordat winkeliers probeerden te overleven door alles aan te pakken wat op de bon of via toewijzing beschikbaar was.