Brief (pagina 2 van een verzoekschrift/correspondentie). Juli 1942 (afgehandeld op 17 juli 1942). G. Hagedoorn, Vischhandel, Hondecoeterstraat 18 hs, Amsterdam. Een niet bij naam genoemde overheidsinstantie of functionaris (geadresseerd als "UEd." - Uwe Edelachtbare). 2.

Om hierover niet verder uit te wijden vraagt
en roept hij UEd. zijn hulp in in de hoop
dat hierin alsnog een verandering gebracht
kan worden. En hoopt hij op een gunstige
beschikking Uwerzijds. Bij voorbaat
dankzeggend voor Uwe welwillende medewerking
teekent hij Uw. Dw. Dn.
G. Hagedoorn.
Hondecoeterstr. 18 hs
A.dam.

[Handschrift linksonder in potlood/pen door een ambtenaar:]
Kan als afgedaan
worden beschouwd.
Aan G. Hagedoorn de
vereischte aal toegewezen.
17-7-42
Dekker

[Stempel rechtsonder:]
G. HAGEDOORN
VISCHHANDEL
Hondecoeterstr. 18
AMSTERDAM Z.
Tel. 21451 * Vorm en Stijl: De brief is opgesteld in een zeer formele, bijna onderdanige stijl die gebruikelijk was voor petities aan de overheid in de eerste helft van de 20e eeuw. De schrijver refereert naar zichzelf in de derde persoon ("hij") en gebruikt de afkorting "Uw. Dw. Dn." voor "Uw Dienstwillige Dienaar".
* Inhoud: Dit is de slotpagina van een betoog. De afzender vraagt om een gunstige beslissing ("beschikking") na een eerdere, vermoedelijk negatieve, situatie.
* Resultaat: De handgeschreven notitie onderaan is cruciaal; deze is van een ambtenaar (mogelijk de heer Dekker) die bevestigt dat het verzoek is ingewilligd. De "vereischte aal" (de benodigde paling) is aan de vishandelaar toegewezen, waarmee het dossier als afgehandeld wordt beschouwd.
* Identificatie: De Hondecoeterstraat 18 in Amsterdam-Zuid (toen Amsterdam Z.) was de locatie van de vishandel. "hs" staat voor huis (de begane grond). Dit document stamt uit juli 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening strikt gereguleerd en was er sprake van schaarste. Producten zoals vis, en specifiek paling (aal), vielen onder de distributieregelingen.

Ondernemers moesten officiële aanvragen indienen bij instanties (zoals de Rijksbureaus) om voorraden toegewezen te krijgen om hun nering te kunnen voortzetten. De bureaucratische rompslomp die hieruit voortvloeide, dwong handelaren tot het schrijven van dergelijke verzoekschriften. De datum 17-7-42 plaatst dit direct in een tijd waarin de druk op de voedselmarkt in Amsterdam enorm toenam.