Handgeschreven verzoekschrift 17 juli 1942 J.H. Bienen Amsterdam 17-7-’42

Hoogachte Heren

De Ondergetekende J.H. Bienen
verzoekt beleefd om in aanmerking te komen
voor het deelnemen van toewijzing van
gerookte aal en Zeevisch. dat ik dat al
jaren gedaan hebt. Maar aangezien in 1939
ik in Dienst moest en verders tot 10 juni
1942 in het Duitsche leger opgenomen was
heb ik de handel niet meer gedreven. en daar
ik nu weer terug ben en niet van de wind
kan leven verzoek ik u mij een toewijzing
te willen schikken

Hoogachtende
J.H. Bienen [handtekening] De schrijver, J.H. Bienen, verzoekt om een toewijzing (een handelsvergunning of quotum) voor de verkoop van gerookte paling en zeevis. Hij voert aan dat hij dit vak al jarenlang uitoefende voordat hij in militaire dienst trad. De kern van zijn betoog is dat hij door zijn afwezigheid tussen 1939 en juni 1942 zijn nering heeft moeten staken en nu bij terugkomst in Amsterdam geen middelen van bestaan heeft. Hij gebruikt de uitdrukking "niet van de wind kan leven" om de urgentie van zijn verzoek te benadrukken. Het handschrift is een geoefend cursief en de toon is formeel, passend bij een officieel verzoekschrift uit die periode. Het document is geschreven tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van grote schaarste en werd de handel in levensmiddelen streng gereguleerd via distributiebescheiden en toewijzingen.

Historisch saillant is de opmerking dat de schrijver van 1939 tot juni 1942 in het "Duitsche leger" diende. Omdat Nederland pas in mei 1940 bezet werd, duidt een begindatum van 1939 er waarschijnlijk op dat Bienen een "Rijksduitser" was (een Duits staatsburger woonachtig in Nederland) die bij de Duitse mobilisatie werd opgeroepen, of een zeer vroege Nederlandse vrijwilliger. Door expliciet melding te maken van zijn diensttijd aan Duitse zijde, hoopte de aanvrager vermoedelijk op een voorkeursbehandeling door de (pro-Duitse) autoriteiten bij het toekennen van handelsvergunningen. J.H. Bienen