Typoscript (doorslag van een uitgaande ambtelijke brief). 16 juli 1942. Onbekend (waarschijnlijk een rijksbureau of distributie-instantie), ondertekend door "De Directeur, wnd." [Handgeschreven in blauw:] Verzonden 16/7

[Rechtsboven:]
VB/HB.

den Heer Directeur der Nederlandsche
Visscherijcentrale,
Jul. van Stolbergplein 3 - 4,
Den Haag.

[Links:]
46A/409/2 M.

[Rechts:]
16 Juli 1942.

[Onderwerp:]
Verdeeling garnalen
P.Kliffen.

Naar aanleiding van Uw brieven d.d. 16 en 30 Juni j.l.
respectievelijk de Nos. 1702 M en 1485 I/M, heb ik de eer U te
berichten, dat de onderhavige aangelegenheid is behandeld in de
Verdeelingscommissie. Deze commissie is van meening, dat Kliffen,
die zeer groote zaken heeft in groenten en fruit, niet voor een
toewijzing van gepelde garnalen in aanmerking moet komen; het
artikel visch dient in de eerste plaats in vischzaken te worden
verkocht.

De Directeur,
wnd. De brief betreft een formele afwijzing van een verzoek om garnalen toe te wijzen aan de handelaar P. Kliffen. De besluitvorming ligt bij een 'Verdeelingscommissie', die een strikt beleid voert ten aanzien van branchevervaging.

De kern van de afwijzing is dat Kliffen primair een handelaar is in groenten en fruit. De commissie hanteert het principe dat schaarse goederen (in dit geval visproducten) uitsluitend via de gespecialiseerde vakhandel (viszaken) gedistribueerd moeten worden. De ambtelijke toon is hoffelijk ("heb ik de eer U te berichten"), maar onverbiddelijk in de uitvoering van de distributieregels. Het document dateert uit juli 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was er sprake van een toenemende voedselschaarste, waardoor vrijwel alle levensmiddelen onder het distributiestelsel vielen.

De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) speelde een centrale rol in het reguleren van de visserijsector onder toezicht van de bezetter. Zij controleerden niet alleen de vangst, maar ook de prijzen en de toewijzing van vis aan handelaren.

De strikte scheiding tussen branches (groenten vs. vis) was een instrument van de overheid om de distributieketen overzichtelijk en controleerbaar te houden. Door handelaren te dwingen zich bij hun eigen specialisme te houden, kon men zwarte handel en "ongecontroleerde" spreiding van goederen makkelijker tegengaan. Voor een ondernemer als Kliffen betekende dit een beperking van zijn handelsmogelijkheden in een tijd waarin de reguliere handel in groenten en fruit ook al onder zware druk stond.