Handgeschreven ambtelijke of zakelijke notitie/memo. [Bovenzijde, eerste handschrift]

Mnr: Arlaer.

Hierbij een brief van
Gebr. Dik Kooy v/d Haan.
Hier is al overgeschreven op
13 & 22 juli j.l. wellicht kunnen
die brieven eens nagegaan
worden. Het advies brieven
boek, waar de afrekening in voor
komt is ook al op het hoofd-
kantoor. Wij kunnen er
hier niets meer van nagaan.

Hoogachtend
[Onduidelijke signatuur, mogelijk J. v. Staveren]
14-10-42

[Midden, marginalia/notities]

Stukken bijvoegen s.v.p
16-10-42
de Haan

[Onderzijde, tweede handschrift]

afschrift brief sturen naar
N.V.C. onder wijziging
naar onzen brief v.
4 Augs. jl. met verzoek
te doen bevorderen,
dat Gebr. Dik aan zijn
leveringsplicht voldoet.

[Rechtsonder, rode inkt en parafen]

27-10-42
Av
W [?]
D (geparafeerd in cirkel) Het document is een interne correspondentie binnen een administratieve instantie. De kern van de zaak is een geschil of een vertraging in de levering door de firma Gebr. Dik (Kooy v/d Haan).

Uit de tekst blijkt een zekere administratieve onmacht op de lokale afdeling: de schrijver wijst erop dat er in juli al over gecorrespondeerd is, maar dat het "advies brieven boek" (het register waarin afrekeningen en adviezen werden vastgelegd) reeds naar het hoofdkantoor is gestuurd. Hierdoor kan men ter plaatse de details niet meer controleren.

De onderste instructie is dwingender van aard. Er wordt opdracht gegeven om de N.V.C. in te schakelen om de "leveringsplicht" van de gebroeders Dik af te dwingen. Dit wijst op de gereguleerde economie van de oorlogsjaren, waarbij leveranciers door centrale instanties gedwongen konden worden goederen te leveren. De datum (oktober 1942) is cruciaal voor de context. Nederland was bezet en de distributie van voedsel en goederen stond onder streng toezicht van de bezetter en de Nederlandse overheidsorganen die onder hun controle stonden. De afkorting N.V.C. staat vrijwel zeker voor de Nederlandsche Voedselvoorzienings-Centrale. Dit orgaan hield toezicht op de productie en distributie van landbouwproducten.

De term "leveringsplicht" duidt op de verplichting van producenten of handelaren om hun voorraden af te staan aan de centrale instanties voor de distributie (en vaak voor export naar Duitsland). Het feit dat de brief refereert aan correspondentie uit juli en augustus suggereert dat de kwestie al maanden sleepte voordat er in oktober besloten werd tot escalatie via de N.V.C.