Getypte brief met handgeschreven kanttekeningen. 13 oktober 1942. De Directeur (vermoedelijk van een instantie gelieerd aan de Visscherijcentrale). Den Heer H.F. Reitema, 2e Rozendwarsstraat 9, Amsterdam-Centrum. 46A/487/4 [symbool]

HB.

Verzonden [onleesbare initialen, mogelijk BMo]

13 October 1942.

den Heer H.F.Reitema,
2e Rozendwarsstraat 9,
Amsterdam-Centrum.

Wijk 9.

Naar aanleiding van Uw brief d.d.14 Augustus
j.l., deel ik U mede, dat na onderzoek door de
door de Visscherijcentrale ingestelde Commissie is
gebleken, dat U niet voor een verhoogde toewijzing
van zoetwatervisch in aanmerking kunt komen.
Tevens deel ik U mede, dat voor het rooken van
zoetwatervisch geen toestemming wordt verleend.
Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg
worden gegeven.

De Directeur, De brief is een formele afwijzing van een verzoek dat de heer Reitema op 14 augustus 1942 had ingediend. Hij vroeg blijkbaar om twee zaken: een grotere toewijzing van zoetwatervis en toestemming om deze vis te mogen roken.

De "Commissie" die door de Visscherijcentrale was ingesteld, heeft het verzoek onderzocht en negatief beoordeeld. De toon van de brief is kortaf en ambtelijk, typerend voor de bureaucratische correspondentie uit die periode. Het gebruik van de term "Wijk 9" duidt op de administratieve indeling van Amsterdam die door de autoriteiten werd gehanteerd. Dit document stamt uit de tijd van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1942 was de schaarste aan voedsel en brandstoffen alomtegenwoordig en was de distributie strak gereguleerd.

De Visscherijcentrale was een overheidsorgaan (onder toezicht van de bezetter) dat de gehele keten van visvangst tot consumptie controleerde. Door de oorlogsomstandigheden was de zeevisserij vrijwel tot stilstand gekomen, waardoor de druk op zoetwatervis (uit meren en rivieren) enorm toenam.

De weigering om vis te mogen roken heeft waarschijnlijk te maken met de angst van de overheid voor illegale handel ("zwarte handel"). Gerookte vis is langer houdbaar en daardoor makkelijker buiten het officiële distributiesysteem om te verhandelen. Bovendien was er een tekort aan brandstoffen benodigd voor het rookproces. Het verzoek van de heer Reitema, die in de Amsterdamse Jordaan woonde, was waarschijnlijk een poging om zijn handel of levensonderhoud in deze moeilijke jaren veilig te stellen. H.F. Reitema