Officiële brief/geleidebrief. 10 augustus 1942. Nederlandsche Visscherijcentrale, 's-Gravenhage. Den Heer Directeur van den Vischafslag te Amsterdam. [Getypte tekst - linksboven]
Afd. Prijzen. № 18334/281.
Betreffende: Beschikking inzake
maximumprijzen voor Zoetwatervisch.
Bijlage 1 t.w.
Beschikking inzake maximumprijzen
voor Zoetwatervisch.

[Getypte tekst - rechtsboven]
's-Gravenhage, 10 Augustus 1942.

A A N

Den Heer Directeur van den
Vischafslag te
AMSTERDAM.

[Stempels en nummers]
№ 46A/507/1
M. 1942 13/8

[Hoofdtekst]
Hierbij zenden wij U ~~exemplaren~~ 1 exemplaar
van de Prijzenbeschikking Zoetwatervisch
1942, die op 5 Augustus 1942 in werking
is getreden.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,
[handtekening: S. Hammi..?]
Directeur.

[Handgeschreven aantekeningen links]
Zo en in prijzen doen typen
[Paraaf]
1o - 4 kol.
2o - alleen kolom IV

Te/Mu.

Böhmer,
bespreken met mij.
[Paraaf/Naam: Geeny?]

[Handgeschreven aantekeningen rechtsonder]
1o ex. U.N.
2o " adm de fm.
14/8 '42
[Paraaf]

--- Dit document is een formele kennisgeving van de Nederlandsche Visscherijcentrale aan de directeur van de visafslag in Amsterdam. De kern van de brief is de toezending van een nieuwe prijsbeschikking voor zoetwatervis, die enkele dagen eerder (5 augustus 1942) van kracht was geworden.

De vele handgeschreven aantekeningen duiden op de administratieve verwerking binnen de visafslag van Amsterdam:
1. Typinstructies: De tekst "Zo en in prijzen doen typen" met de specificatie van kolommen ("4 kol.", "kolom IV") wijst erop dat de inhoud van de prijsbeschikking moest worden overgenomen in een eigen systeem of op een prijslijst voor intern gebruik.
2. Beleidsopvolging: De notitie aan "Böhmer" om de zaak te bespreken duidt op een noodzaak voor overleg over de implementatie van deze nieuwe maximumprijzen.
3. Archivering/Registratie: De stempels en data (zoals 13/8 en 14/8) laten de snelheid van de bureaucratische gang van zaken zien tijdens de bezettingstijd.

--- Het document dateert uit augustus 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC) was een zogenaamd 'publiekrechtelijk bedrijfslichaam' dat onder toezicht stond van het Departement van Landbouw en Visscherij.

Tijdens de oorlog was er sprake van een strikte distributie en prijsbeheersing. Door schaarste ontstond er een levendige zwarte markt; om dit tegen te gaan en de voedselvoorziening controleerbaar te houden, stelde de overheid (onder Duitse druk) voor bijna alle levensmiddelen maximumprijzen vast. Zoetwatervis was een belangrijke bron van eiwitten, zeker toen de zeevisserij door de oorlogsvoering op de Noordzee grotendeels stil kwam te liggen.

De brief illustreert hoe de centrale overheid vanuit Den Haag de economie tot op het niveau van de lokale visafslagen probeerde te reguleren. De nauwgezette administratieve verwerking (het overtypen in kolommen) toont de bureaucratische realiteit van die tijd.