Brief/kennisgeving betreffende een afwijzing van toewijzing.
Origineel
Brief/kennisgeving betreffende een afwijzing van toewijzing. 28 augustus 1942. De Directeur (vermoedelijk van een distributie-instantie of de Visscherijcentrale). Den Heer A. Hagedoorn, Lange Brugsteeg 7, Amsterdam-Centrum. [Rechtsboven:] HB.
[Geadresseerde:]
den Heer A. Hagedoorn,
Lange Brugsteeg 7,
Amsterdam-Centrum.
[Handgeschreven in blauw/groen potlood over de adresgegevens:]
Verzonden 28/8
[onleesbare initialen, mogelijk HP]
[Onder adres, rechts:] Wijk 3.
[Kenmerk links:] 46A/539/2 M.
[Datum rechts:] 28 Augustus 1942.
[Inhoud:]
Naar aanleiding van Uw brief d.d. 24 Augustus j.l. deel ik
U mede, dat na onderzoek door de door de Visscherijcentrale inge-
stelde Commissie is gebleken, dat U niet voor een toewijzing van
zeevisch in aanmerking kunt komen.
Aan Uw verzoek kan derhalve geen gevolg worden gegeven.
[Ondertekening rechtsonder:]
De Directeur, * Onderwerp: De brief is een formele afwijzing van een verzoek om een toewijzing van zeevis.
* Proces: De ontvanger (A. Hagedoorn) had op 24 augustus 1942 een verzoek ingediend. Dit verzoek is getoetst door een speciale commissie van de "Visscherijcentrale". De conclusie is negatief, zonder dat er een specifieke reden voor de afwijzing wordt genoemd, anders dan dat men "niet in aanmerking komt".
* Administratieve sporen: De handgeschreven notitie "Verzonden 28/8" duidt op de interne verwerking door de verzendende instantie, waarbij de datum van verzending (dezelfde dag als de datering van de brief) wordt bevestigd. * Tweede Wereldoorlog: Het document dateert uit augustus 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland.
* Schaarschte en Distributie: Tijdens de oorlogsjaren was er een streng distributiesysteem voor voedsel en andere goederen. Zeevis was, mede door de beperkingen op de visserij in de Noordzee (vanwege mijnen en militaire zones), schaars. De Visscherijcentrale was een organisatie die tijdens de bezetting de regie voerde over de vangst en verdeling van vis.
* Bureaucratie: Het document illustreert de verregaande bureaucratisering van het dagelijks leven; burgers moesten officiële verzoeken indienen voor basisbehoeften zoals vis, welke door commissies werden beoordeeld en vaak werden afgewezen.