30 september 1942. Let op: Doorgehaalde tekstdelen in het origineel zijn hier weergegeven als ~~doorgehaald~~.

Vischregeling:
aanvoer van
zeevisch
46a/612/2

A'dam, 30/9 1942
W.H.M.

Onder terugzending van het met Uw kantbrief dd. 20 Aug. jl. om advies ontvangen stuk № 8442.VI.1942 heb ik de eer U te berichten, dat de aanvoer van zeevisch, sedert er maximumprijzen voor deze visch zijn vastgesteld, slechts gering is geweest.

Hij bedroeg in de week van
17-23 Aug. 9558 1/2 kg
24-30 " 13165 "
31/8 - 6/9 " 11170 "
7-13 Sept 12804 "
14-20 " 4022 "
21-27 " 11130 "

~~Vastgesteld~~ Deze aanvoer is in verhouding tot de vraag ~~naar goedkoope zeevisch, niet groot te noemen. te noemen beteekenis.~~ De deskundigen op vischgebied zijn van meening, dat de visschers ~~door~~ sedert de vaststelling der maximumprijzen, welke veel lager liggen dan die, welke zij ~~daarvoor~~ van die voor hun visch ontvingen, niet veel animo hebben om meer zee te gaan. Verder schijnt ~~de moeilijkheid tot het verkrijgen van slechte en voldoende ook over de kolen- en kolen-positie van invloed te zijn. Ten slotte~~ het feit, ~~dat het des nachts visschen meestendeels is verboden.~~

Tot nu toe is niet gebleken, dat de zeevisch in den zwarten handel verdwijnt.

Ik geef U beleefd in overweging den adressant van een en ander mededeeling te doen.

D.S. * Economische sabotage/onwil: De kern van het document is de vaststelling dat de door de overheid opgelegde prijsbeheersing (maximumprijzen) de legale aanvoer van vis doet stokken. Vissers vinden het financieel niet langer de moeite waard om de risico’s van de zee op te zoeken.
* Redactionele wijzigingen: De vele doorhalingen tonen een ambtelijk proces waarbij gezocht wordt naar de juiste toon. Opvallend is dat verklaringen zoals brandstoftekorten (de "kolen-positie") en het verbod op nachtvissen uiteindelijk zijn geschrapt, waardoor de focus volledig op de economische onwil (gebrek aan "animo") door de prijsregels komt te liggen.
* Zwarte handel: De opmerking dat vis (nog) niet in de zwarte handel verdwijnt, is cruciaal. Het suggereert dat de vis simpelweg niet gevangen wordt, in plaats van dat deze buiten de officiële kanalen om wordt verkocht. * Oorlogstijd en Schaarste: In 1942 was Nederland bezet door nazi-Duitsland. De voedselvoorziening stond onder zware druk. Zeevis was een essentieel onderdeel van het dieet nu vlees steeds schaarser werd.
* Regulering: De bezetter probeerde via het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd de prijzen laag te houden om sociale onrust te voorkomen, maar dit leidde vaak tot het tegenovergestelde effect: producenten stopten hun leveranties.
* Visserij onder vuur: De visserij op de Noordzee was tijdens de oorlog uiterst beperkt vanwege mijnenvelden, vorderingen van schepen door de Kriegsmarine en strikte regelgeving over wanneer en waar gevaren mocht worden.