Getypte ambtelijke brief/rapportage. 5 oktober 1942. De Directeur (naam niet vermeld, ondertekening ontbreekt op deze kopie). [Handgeschreven boven: Jmp]
[Handgeschreven: Verzonden 5/10]
VD/HB.

den Heer Wethouder voor
de Levensmiddelen,
A l h i e r .

46A/662/2 M. 1. 5 October 1942.
--------------- [rood onderstreept]

Vischregeling:
aanvoer van zeevisch.

  Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 28 September

j.l. om advies ontvangen stuk No. 844 L.M. 1942, heb ik de eer U te be-
richten, dat de aanvoer van zeevisch, sedert er maximumprijzen voor
deze visch zijn vastgesteld, slechts gering is geweest.
Hij bedroeg in de week van:
17-23 Augustus: 9.558 ½kg.
24-30 " : 13.165 "
31 Aug-6 Sept.: 11.170 "
7-13 September: 12.804 "
14-20 " : 4.072 "
21-27 " : 11.138 "
Deze aanvoer is in verhouding tot de vraag der bevolking naar
goedkoope zeevisch niet groot te noemen. De deskundigen op vischgebied
zijn van meening, dat de visschers sedert de vaststelling der maximum
prijzen, welke veel lager liggen, dan die, welke zij voordien voor
hun visch ontvingen, niet veel animo hebben om naar zee te gaan. Ver-
der schijnt de moeilijkheid tot het verkrijgen van voldoende olie als
motorbrandstof en kolen van invloed te zijn, benevens het feit, dat
het des nachts visschen meestentijds is verboden.
Tot nu toe is niet gebleken, dat de zeevisch in den zwarten
handel verdwijnt.
Ik geef U beleefd in overweging adressant van een en ander me-
deeling te doen.
De Directeur: * Inhoud: Het document rapporteert over de dalende aanvoer van zeevis aan de stad. De directeur analyseert de oorzaken van de schaarste naar aanleiding van een adviesaanvraag van de Wethouder voor Levensmiddelen.
* Kerncijfers: Er wordt een overzicht gegeven van de wekelijkse aanvoer in kilo's (½ kg eenheden) over de maanden augustus en september 1942. Hieruit blijkt een schommelend maar over het algemeen laag niveau, met een dieptepunt in de week van 14-20 september.
* Oorzaken van de schaarste:
1. Economisch: De instelling van maximumprijzen maakt de visserij financieel onaantrekkelijk voor vissers.
2. Logistiek: Gebrek aan brandstof (olie en kolen).
3. Veiligheid/Militair: Het verbod op nachtvissen.
* Bijzonderheid: De schrijver merkt expliciet op dat er (nog) geen bewijs is dat de vis in de zwarte handel verdwijnt; het probleem lijkt puur aan de aanvoerzijde te liggen. Dit document stamt uit oktober 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De voedselsituatie was in deze periode precair. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" speelde een centrale rol in de distributie en prijsbeheersing van voedsel om hongersnood te voorkomen en inflatie tegen te gaan.

De genoemde belemmeringen zijn direct gelinkt aan de oorlogssituatie: de Noordzee was oorlogsgebied (vandaar het verbod op nachtvissen) en grondstoffen zoals brandstof waren schaars omdat ze door de bezetter werden opgeëist voor de eigen oorlogsvoering. De invoering van maximumprijzen was een poging van de overheid om voedsel betaalbaar te houden voor de gewone burger, maar leidde vaak tot een averechts effect doordat producenten (zoals vissers) hun werkzaamheden staakten of producten achterhielden.