Afschrift van een verzoekschrift/brief. H.v. Muls, Amsterdam. Wethouder voor de Levensmiddelen, Amsterdam. A f s c h r i f t .

No.46A/712/1 M.1942.3/10.
No.862 L.M.1942 2/10. Aan den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

           Mijnhéer de Wethouder,

           Geeft eerbiedig te kennen:
           H.v.Muls, wonende te Amsterdam, Hofmeyrstraat 43 III van
           beroep venter. Dat hij van af de oprichting een ventvergunning
           heeft gehad en deze steeds op tijd heeft betaald. Dat hij dan ook
           steeds in aanmerking kwam voor toewijzing van mosselen daar deze
           handel in dezen tijd zijn inkomsten uitmaken. Dat nu plotseling
           door de Commissie voor de toewijzing der mosselen de toewijzing ge-
           weigerd is geworden op grond, dat ik broeger met haring gevent
           heb, doch hierbij vestig ik de aandachtvan U mijnheer de Wethouder
           er oo, dat er nu in het geheel geen haring meer is, ik zooals
           anderen met mosselen ben gaan venten. Zoodat dus de weigering der
           Commissie toch niet gehandhaafd kan worden, weshalve ik mijn dan
           okk wend tot U mijnheer de Wethouder met beleefd verzoek een onder-
           zoek te gelasten en te willen bevorderen, dat ik spoedig weer in
           aanmerking kom voor toewijzing voor mosselen.
                                         Hoogachtend,

                                         w.g.H.Muls,
           Amsterdam, 1 October 1942.

           De Wethouder voor de
           Levensmiddelen, Wasch-
           en Schoonmaak, Bad-
           en Zweminrichtingen stelt
           deze in handen van den Heer
           Directeur van het Marktwezen
           om advies,

           A'dam, 2 October 1942. *   **Inhoud:** De heer H.v. Muls, een Amsterdamse straatventer, protesteert tegen het intrekken van zijn toewijzing voor de verkoop van mosselen. De officiële reden van de commissie was dat hij voorheen haring verkocht. Muls voert aan dat er door de oorlogsomstandigheden simpelweg geen haring meer te verkrijgen is en dat hij, net als vele collega-venters, is overgestapt op mosselen om in zijn levensonderhoud te voorzien.

• Taalgebruik: Het document is opgesteld in de formele ambtelijke stijl van die tijd ("Geeft eerbiedig te kennen"). Opvallend is de verschuiving van de derde persoon ("Dat hij...") naar de eerste persoon ("dat ik...") halverwege de tekst, wat typerend is voor door derden of via sjablonen opgestelde verzoekschriften.
• Verschrijvingen: De tekst bevat enkele typefouten, zoals "broeger" (vroeger), "aandachtvan" (aandacht van), "er oo" (er op) en "okk" (ook). Dit duidt op een haastig of door een minder ervaren typist opgesteld afschrift.
• Bestuurlijke gang van zaken: De brief wordt direct de volgende dag door de wethouder doorgeleid naar de Directeur van het Marktwezen voor advies, wat getuigt van een actieve bureaucratische afhandeling van distributievraagstukken. * Tijdsgewricht: Het document dateert uit oktober 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland.
• Schaarste en distributie: Tijdens de oorlog waren veel voedingsmiddelen op de bon of simpelweg niet meer beschikbaar (zoals haring, door beperkingen op de Noordzeevisserij). Mosselen vormden in die jaren een belangrijk alternatief volksvoedsel dat nog relatief goed verkrijgbaar was. De distributie hiervan werd echter streng gereguleerd door speciale commissies.
• Locatie: De Hofmeyrstraat ligt in de Amsterdamse Transvaalbuurt. Dit was oorspronkelijk een Joodse buurt die in 1942 zwaar werd getroffen door de wegvoeringen. Hoewel de brief hier niet direct over gaat, schetst het adres de precaire sociale context waarin deze kleine ondernemer probeerde te overleven.
• Sociale aspecten: Het document toont de strijd van de 'kleine man' (de venter) tegen de starre bureaucratie van de bezettingsjaren, waarbij overleving afhing van het verkrijgen van de juiste vergunningen en toewijzingen. Marktwezen