Getypt afschrift van een brief. 23 september 1942. Mevr. A. Glas Piër, Oogststraat 34, Amsterdam (Betondorp). A f s c h r i f t .

No.46A/713/1 M.1942 3/10.
No.845 L.M. 1942 25/9.

Amsterdam, 23 September 1942

Geachte Heer Burgemeester,

Met een vriendelijk en beleefd verzoek, verzoeken wij, bewoners van Betondorp, om een vaste vischboer, er is bij ons een Volendammer, die heeft daar een box gehuurd en hij heeft ook toewijzing voor ons dorp, maar soms komt hij de heele week niet en als hij dan zooals Zaterdag komt, heeft hij nooit anders als garnalen, maar dan heeft hij zijn gerookte paling al verkocht en zijn aal ook aan natuurlijk vaste klanten en daar kan hij meer voor maken als bij ons in de hal. Ik kan ook de weken niet zeggen, dat ik een vischje gehad heb, er staan vele menschen 's morgens al te wachten, ook oude, ik zelf ben ook 78, ik ben er soms al om half acht en hij komt meest als hij komt tegen 10 uur, hij moet meer nagegaan worden, Zaterdag hebben we er de Politie bijgehaald, en toen had hij ook weer enkel garnalen, maar hij had al twee lege kisten op zijn kar en toe maakte hij de politie wijs, dat hij geen aal had gehad, maar ze vroegen hem niet naar zijn toewijzing, dat moet toch, och Mijnheer, je verlangt wat te krijgen, je wordt zoo flauw, geen boter, geen kaas, wij zijn ook met ons tweeen, mijn man 79 en ik 78 en steeds aan het dokteren, vet krijg de ook niet want het is een schandaal, zoo als de slagers het vet uit het vleesch snijden en duur verkoopen voor 10 en 12 gulden per pond. en dan krijg de een paar magere lapjes daarom vragen wij U vriendelijk en beleefd, dat U ons daar behulpzaam in wilt zijn,

hopende U zoo goed wilt zijn,
teeken ik met achting,
w.g.A.Glas Piër.
Oogststraat 34,

P.S.ik kan niet zoo ver loopen, anders ging ik naar het Dapperplein, en mijn man, die is steeds sukkelend, dus zoo krijg je niets, wij vervallen ook hard, de dokter zegt, ik kan jelui niet anders meer geven als vet en dat is hoog noodig, maar dat heb ik niet, ik heb al in geen maanden vet gehad.

Voor eensluidend afschrift:
De Directeur van het Marktwezen,
[Handtekening/Paraaf] * Kernproblematiek: De brief beschrijft de nijpende voedselsituatie in de Amsterdamse wijk Betondorp tijdens de bezetting. De schrijfster beklaagt zich over de onbetrouwbare levering door een visboer en het feit dat schaarse goederen (zoals aal/paling) onder de toonbank aan "vaste klanten" elders worden verkocht tegen hogere prijzen.
* Sociale aspecten: De schrijfster (78 jaar) en haar ziekelijke man (79 jaar) representeren de kwetsbare ouderen in oorlogstijd. Ze beschrijft fysieke verzwakking ("je wordt zoo flauw", "wij vervallen ook hard") door een gebrek aan vetten, boter en kaas.
* Handhaving en corruptie: Er is sprake van onvrede over de controle. De politie wordt erbij gehaald, maar de visboer weet hen te misleiden. Ook wordt er melding gemaakt van woekerprijzen bij slagers (10 tot 12 gulden voor vet), wat wijst op een bloeiende zwarte markt.
* Toon: De brief is enerzijds uiterst eerbiedig ("vriendelijk en beleefd"), maar anderzijds wanhopig en aanklagend ("het is een schandaal"). Deze brief dateert uit september 1942, de periode van de Duitse bezetting van Nederland. De schaarste aan voedsel nam in deze periode hand over hand toe en het distributiestelsel (de "toewijzingen" waar de brief over spreekt) werkte vaak gebrekkig.

Betondorp (Watergraafsmeer) was een relatief afgelegen wijk, waardoor bewoners zoals de schrijfster, die slecht ter been waren, volledig afhankelijk waren van de lokale marktvoorzieningen. Het feit dat de brief is behandeld door de 'Directeur van het Marktwezen' toont aan dat klachten over de bevoorrading en eerlijke verdeling van voedsel serieus werden genomen door de gemeentelijke bureaucratie, al was het maar om sociale onrust te voorkomen. De burgemeester van Amsterdam was in deze tijd de pro-Duitse Edward Voûte. A. Glas Marktwezen Politie