Handgeschreven ambtelijke notitie/advies op een voorgedrukt formulier. 2 november 1942. [Gedrukt kader linksboven:]
B I J B L A D V A N:
M. No. 46a/S 28/1942
DOORGEZONDEN: 2/11

[Handgeschreven:]
Toewijzing mosselen
N.V. Saur.

bespr. met H. v. Meurs
A'dam, 2/11 1942
W. R. M.

Onder terugzending van het
met Uw kantbrief dd 31 Oct. jl. om spoedig
advies ontvangen stuk No 9412 L.M. 1942
heb ik de eer U te berichten, dat adressante in het vorig
seizoen in het geheel geen mosselen heeft geleverd,
zoodat zij op grond hiervan dit jaar niet voor
een toewijzing in aanmerking komt.

Aangezien vele dergelijke verzoeken
om dezelfde reden moesten worden afgewezen,
geef ik U met het oog op de consequenties
in overweging op het onderhavige verzoek af-
wijzend te beschikken.

[Onderaan:]
1 afschr. H. v. Meurs
Mosselcentr.
Uirsp.

46a/S28/2
DS

[Linksonder gedrukt:]
Alg. Zaken-Model No. 14
14333-1000-7-'41-1727 Dit document is een ambtelijk advies over de toewijzing van mosselen aan de firma N.V. Saur. De kern van de boodschap is een negatief advies: de aanvraag moet worden afgewezen. De reden hiervoor is strikt bureaucratisch en gebaseerd op historische gegevens: omdat het bedrijf het voorgaande seizoen geen mosselen heeft geleverd, hebben ze er dit jaar ook geen recht op.

De schrijver waarschuwt expliciet voor de "consequenties" (waarschijnlijk precedentwerking) als ze hier een uitzondering zouden maken, aangezien vele andere verzoeken om dezelfde reden al zijn afgewezen. De tekst is formeel ("heb ik de eer U te berichten", "afwijzend te beschikken") en getuigt van een strikte handhaving van de opgestelde regels. Het document dateert uit november 1942, een periode waarin Nederland bezet was door nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze tijd was er sprake van een strikt distributiesysteem voor voedsel en grondstoffen. De handel in mosselen werd gereguleerd door instanties zoals de Mosselcentrale.

N.V. Saur was (en is) een bekende vishandel en restaurant. Uit dit document blijkt dat zelfs gevestigde namen in de horeca en vissector volledig afhankelijk waren van de ambtelijke toewijzingen en dat de regels onverbiddelijk werden toegepast, mede om te voorkomen dat er scheve gezichten zouden ontstaan bij andere handelaren die ook nul op het rekest kregen. Het document illustreert de bureaucratische controle over de voedselvoorziening in oorlogstijd.