Circulaire (officieel overheids- of organisatiebericht) 10 juli 1942 Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale Rb.V.V.O. -4- Circ.No.302/'42 dd. 10 JULI '42.

ZILVERUIEN.
Het oogsten en veilen van zilveruien is tot nader order
verboden.

LANDBOUWERWTEN.
Hieronder worden alleen verstaan de soorten Unica en
Mansholt.

KWALITEITSVOOR-
SCHRIFTEN.
De kwaliteitsvoorschriften voor 1942 U toegezonden bij
circulaire No. 62 dd. 20 Februari 1942, dienen te worden gehand-
haafd behoudens indien in deze circulaire afwijkende voorschriften
ten aanzien van de maat, sorteering of anderszins zijn gegeven.

BOSPEEN.
Elke bos dient tenminste 0.6 kg. afgebroken peen te be-
vatten. Ongeboste peen mag niet worden geveild, maar moet op kosten
van den teler gebroken worden en per kg. tegen den daarvoor vastge-
stelden prijs worden geveild.

GEBOSTE KROTEN.
Deze moeten minstens 0.3 kg. afgesneden kroten per bos
bevatten. Afgesneden kroten dienen per kg. te worden geveild.

BOSSELDERIJ.
Indien busselderij los wordt aangeboden, dan dient hier-
voor maximaal f. 4.- per 100 kg. te worden berekend.

BOSUIEN.
Onder bosuien worden verstaan alle uien en sjalotten,
die met lof worden aangevoerd. Deze mogen uitsluitend per kg. worden
geveild.

ROODE BESSEN.
Onder 1e kwaliteit Prolific en Hollandsche Roode mogen
alleen die bessen worden gerangschikt, waarvan de trossen regelmatig
bezet zijn, terwijl de vrucht een doorsnede heeft van 10 mm. Overigens
dient het product te beantwoorden aan de algemeene kwaliteitsvoor-
schriften ten aanzien van rijpheid enz.

VERPAKKING.
Tomaten, Erwten, Peulen en Boonen.
Deze dienen voor het binnenland uitsluitend in meermalig
fust te worden aangevoerd.
Indien tomaten in exportverpakking worden aangevoerd,
dan dient zulks aan veilingen, die over cartonnen fust beschikken, te
geschieden in een verhouding van 30 % carton en 70 % houten bakken.
Hiervoor mag 42 cent per houten of cartonnen pootjesbak van 12½ kg.
netto-inhoud en 22 cent per cartonnen bak van 5 kg. netto-inhoud,
in rekening worden gebracht.
----------------------------------------
Iedere veiling is aansprakelijk voor de goede uitvoering
van de in deze circulaire gegeven voorschriften.

         NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE : -

         [Handtekening 1: Von-]       [Handtekening 2: Jaden (?)] Dit document is een officiële circulaire, gedateerd 10 juli 1942, uitgevaardigd door de 'Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale' (NGFC). Het betreft een aanvulling op eerdere kwaliteitsvoorschriften en bevat zeer specifieke regels voor de handel in diverse tuinbouwproducten zoals zilveruien, erwten, bospeen, kroten (bieten), selderij, bosuien en rode bessen.

De tekst dicteert nauwkeurige standaarden voor gewicht per bos, sorteermethoden, kwaliteitsklassen (zoals de diameter van rode bessen) en de wijze van veilen (bijvoorbeeld uitsluitend per kilogram). Ook zijn er strikte instructies voor de verpakking (het fust), waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen binnenlands gebruik en export, en vaste tarieven worden genoemd voor het gebruik van houten of kartonnen bakken. De circulaire legt de verantwoordelijkheid voor de handhaving van deze regels expliciet bij de veilingen. Het taalgebruik is zakelijk, directief en typisch voor de ambtelijke communicatie van die tijd. De circulaire stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De 'Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale' was een zogenaamd 'Vakgroepschap', een orgaan dat door de bezetter was ingesteld (onderdeel van de Voedselvoorziening in Oorlogstijd, V.V.O.) om de volledige controle over de voedselproductie en -distributie te verkrijgen.

De strikte reglementering had meerdere doelen:
1. Standaardisatie: Om de enorme hoeveelheden voedsel die naar Duitsland werden geëxporteerd efficiënt te kunnen verwerken.
2. Prijsbeheersing: Door vaste gewichten en kwaliteiten te eisen, kon de bezetter de prijzen beter controleren en de zwarte handel proberen in te dammen.
3. Schaarschtebeheer: Het verbod op het oogsten van zilveruien suggereert een ingreep in de teeltplanning, mogelijk om prioriteit te geven aan meer noodzakelijke voedingsmiddelen.
4. Materiaalschaarste: De voorschriften over het fust (meermalig gebruik voor binnenland, specifieke verhouding karton/hout voor export) wijzen op een tekort aan grondstoffen voor verpakkingsmateriaal.

Dergelijke documenten tonen hoe diep de bezetter ingreep in het dagelijks economisch leven en de agrarische sector, waarbij elke stap van het proces, van de grootte van een bes tot het type kistje, onder strikt toezicht stond.