Administratieve circulaire (Pagina 5 van een groter document). 11 september 1942. Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale. Rb.V.V.O. --5-- Circ.No.415/'42 dd. 11 Sept.1942.

PRONKBOONEN.
Bonte pronkboonen mogen niet worden geveild.
Pronkboonen bestemd voor de binnenlandsche industrie
dienen bij onze afdeeling Conserveering te worden opgegeven.
UIEN.
Het veilen van uien is tot nader order alleen toe-
gestaan voor de afwijkende kwaliteit (B). De goede uien dienen der-
halve bewaard te blijven.
KOOLRAPEN.
Het veilen van koolrapen is verboden.
BREEKPEEN.
Het veilen van breekpeen is voor de provincie Zee-
land en voor de Zuid-Hollandsche Eilanden alleen toegestaan voor de
niet-bewaarbare peen.
BLAD VAN KNOLSELDERIJ.
Dit product mag uitsluitend aan de industrie worden
geleverd. Opgave dient te worden gedaan aan onze Centrale, afdeeling
Conserveering.
Van de voor de binnenlandsche industrie bestemde
producten moeten zooveel mogelijk een dag van te voren de getaxeerde
fabrieksaanvoeren aan onze afdeeling Conserveering worden opgegeven.
Een en ander in verband met de te maken indeeling.
KWALITEITSVOORSCHRIFTEN.
De kwaliteitsvoorschriften voor 1942, U toegezonden
bij circulaire No.62 dd. 20 Februari 1942, dienen te worden gehand-
haafd behoudens indien in deze circulaire afwijkende voorschriften ten
aanzien van de maat, sorteering of anderszins zijn gegeven.
KROTEN.
Deze mogen niet meer per bos, doch moeten uitslui-
tend per kg. worden geveild.
HERFSTKNOLLEN.
Deze moeten gewasschen zijn, terwijl lof en wortels
vlak bij den knol moeten worden afgesneden.
PEEN.
Alle peen, anders dan jonge bospeen, dient als
gebroken peen te worden aangevoerd.

KNOLSELDERIJ.
De knolselderij boven 6 cm.Ø mag niet meer met lof,
maar dient zonder lof per kg. te worden geveild. Het lof, dat gezond,
voldoende groen, droog en zuiver moet zijn, moet afzonderlijk per kg.
worden geveild.
KOOLRABI.
Koolrabi moet naar het eigen der soort normaal van
vorm zijn, terwijl de stronken glad moeten zijn afgesneden en de bla-
deren uitsluitend van de onderste helft van den knol verwijderd moeten
zijn.
VERPAKKING.
Wanneer de druiven door de telers in exportver-
pakking worden aangevoerd, mag hiervoor f.0.26 per pootjesbak van
4 kg. netto-inhoud, in rekening worden gebracht.

         Iedere veiling is aansprakelijk voor de goede uit-

voering van de in deze circulaire gegeven voorschriften, meer speciaal
in verband met de handhaving der exportpercentages.
NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE : -
[Handtekening/Paraaf] Dit document is een pagina uit een officiële circulaire van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale, gedateerd midden in de Tweede Wereldoorlog. Het doel van het document is het strikt reguleren van de handel en distributie van landbouwproducten.

De kernpunten zijn:
1. Marktbeperking: Er gelden verboden op het veilen van bepaalde producten (zoals koolrapen en bonte pronkbonen) om deze direct naar de industrie of opslag te dirigeren.
2. Kwaliteitsbeheersing: Voor uien geldt dat alleen de lagere kwaliteit (B) geveild mag worden; de goede kwaliteit moet worden vastgehouden (waarschijnlijk voor export of strategische voorraad).
3. Standaardisatie: Er worden specifieke eisen gesteld aan de wijze van aanlevering (bijv. knolselderij zonder lof boven een bepaalde diameter, herfstknollen gewassen en afgesneden).
4. Export: De veilingen worden direct verantwoordelijk gehouden voor het handhaven van de "exportpercentages", wat duidt op de verplichte leveringen aan Duitsland. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) kwam de gehele voedselvoorziening onder een strak bureaucratisch regime te staan. De "Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale" (NGF) was een onderdeel van de landbouworganisatie die toezag op de productie en distributie.

In september 1942 was de schaarste al voelbaar en werd de controle op de oogst geïntensiveerd. Veel van de Nederlandse landbouwproductie was bestemd voor de Duitse Wehrmacht of de Duitse civiele bevolking. De circulaire weerspiegelt de manier waarop de bezetter de Nederlandse markt leegtrok ("exportpercentages") en de resterende voorraad voor de binnenlandse industrie rantsoeneerde via complexe regels en voorschriften. De vermelding van "pootjesbakken" voor druiven toont aan dat zelfs de details van de verpakking en de bijbehorende kosten (f. 0,26) centraal werden vastgelegd.