Zakelijke circulaire/brief. 3 september 1942. Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale. "De Veilingen". NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE

BANKIER: DE TWENTSCHE BANK N.V.
'S-GRAVENHAGE
Dict.: KJ Typ.: CV.
POSTREKENING No. 224314
No. 398/'42
Rb.V.V.O.

AAN DE VEILINGEN.

[Gestempeld in blauw/paars:] Nº 105/99/2 M. 1042 5/9
's-Gravenhage, 3 September 1942.

In vervolg op onze circulaire no. 359/'42 van 15 Augustus 1942 deelen wij U mede, dat thans weer groenten geleverd mogen worden ten behoeve van verkoop in Limburg en de grensstreken.

De hoeveelheid per week mag echter in geen geval meer zijn dan 50% van de hoeveelheid, welke vóór 15 Augustus 1942 per week door den handel naar bovenstaande gebieden werd gezonden.

De handelaren moeten er op worden gewezen, dat zij verantwoordelijk zijn voor de goede uitvoering van deze regeling en dat zij hiervoor persoonlijk aansprakelijk zullen worden gesteld.

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE.
[Handtekening/Paraaf m] [Handtekening/Paraaf]

NEDERLANDSCHE GROENTEN- EN FRUITCENTRALE.
Laan Copes van Cattenburch 62.
DIRECTIE. * Onderwerp: De circulaire kondigt een gedeeltelijke hervatting aan van de groenteleveringen aan Limburg en de grensgebieden, na een eerdere beperking of stopzetting per 15 augustus 1942.
* Restricties: Er wordt een strikt quotum opgelegd van maximaal 50% van het oorspronkelijke volume van vóór de genoemde datum.
* Handhaving: Het document bevat een expliciete waarschuwing aan handelaren. De nadruk op "persoonlijke aansprakelijkheid" duidt op een streng toezichtregime, wat typerend is voor de gecontroleerde distributie tijdens de oorlogsjaren.
* Administratieve sporen: De diverse nummers (398/'42, 105/99/2) en stempels laten zien dat dit document onderdeel was van een omvangrijk bureaucratisch systeem van voedseldistributie en controle. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale was een cruciaal instrument in de distributie-economie. De bezetter en de Nederlandse administratie probeerden de voedselstromen volledig te beheersen om schaarste te managen, zwarte handel te voorkomen en de export naar Duitsland te reguleren.

Specifieke beperkingen voor Limburg en de grensstreken hielden vaak verband met het risico op smokkel over de grens of met de specifieke logistieke uitdagingen in die regio's tijdens de oorlog. Het feit dat handelaren persoonlijk aansprakelijk werden gesteld, past in de sfeer van de bezettingstijd, waarin economische overtredingen zwaar bestraft konden worden.