Handgeschreven brief of verslag (fragment). Mijn vrouw vroeg naar het resultaat, waar op deze Heer
zei laat U man het maar verkopen, want het is best.
Ik was van plan zaterdag den 28th met tabak den Stad
uit te gaan, maar ik wijzigde toen mijn plan, en ging
die Zaterdag weer met de busjes extract naar den Dapper-
straat om ze te verkoopen en mij gelijkertijd bij het
Publiek te rehabiliteeren.
Zoo was ik dus weer in den Dapperstraat, toen op
eens den meergenoemde Marktmeester naar mij toe kwam
met de woorden, ben je er nu al weer met die rom-
mel, op mijn vraag of hij wel wist wat hij zeide
kreeg ik tenantwoord, ik verbied je deze rommel
hier te verkoopen. Ik vertelde hem toen dat het
goed gekeurd was, en dat ik het de vorigen dag
terug gekregen had, waar op hij mij hoonden
met de woorden, niets van waar.
Toen vroeg ik hem of hij dan niet even den Keurings-
dienst kon op bellen, dat kon hij zich toch over-
tuigen van den waarheid, het baaten allemaal
niets. Toen ik hem daar op bij wijze van spreken
bezwoer dat ze goed gekeurd was, vroeg hij
om schriftelijk Bewijs, dat had ik niet, zie je
wel hoonde hij, natuurlijk kan je dat niet.
Nu ik zeg je voor den laatste maal als je
het nogmaals te koop aan bied laat ik het weer
in beslag nemen, ik laat die rotzooi hier niet
verkoopen
Wel Edel Heer, toen was mijn geduld ten einde * Inhoud: Het fragment beschrijft een escalerend conflict op de markt. De schrijver is een verkoper van "busjes extract" (tabaksextract). Nadat een autoriteit ("deze Heer") zijn product heeft goedgekeurd, keert hij terug naar de Dapperstraat om zijn naam te zuiveren ("rehabiliteeren"). Hij wordt echter geconfronteerd met een vijandige marktmeester die het product als "rommel" en "rotzooi" bestempelt. De marktmeester weigert de Keuringsdienst te bellen ter verificatie en eist schriftelijk bewijs, dat de verkoper op dat moment niet bij zich heeft. De tekst eindigt met de dreiging van inbeslagname en de frustratie van de verkoper.
* Schrijfstijl: De tekst is geschreven in een narratieve, ietwat verontwaardigde toon. Het handschrift is verzorgd maar vlot. Er wordt gebruik gemaakt van directe rede om de confrontatie levendig weer te geven.
* Taalkenmerken: Gebruik van de naamvallen ("in den Dapperstraat", "van den waarheid") en de tussen-n in werkwoorden ("hoonden", "baaten"). Woorden als "rehabiliteeren" duiden op een zekere mate van formele taalbeheersing bij de schrijver, ondanks de emotionele lading. * Historische achtergrond: De Dapperstraat in Amsterdam is sinds 1910 de locatie van de bekende Dappermarkt. In de vroege 20e eeuw was de controle op de kwaliteit van waren op de markt strenger aan het worden, met de oprichting van keuringsdiensten.
* Sociaal-economisch: Het document biedt een inkijkje in de dagelijkse realiteit van straatverkopers en hun afhankelijkheid van de grillen van marktmeesters. Het concept van "rehabilitatie" bij het publiek suggereert dat een eerdere inbeslagname of publieke berisping de reputatie van de koopman had geschaad. De aanhef "Wel Edel Heer" aan het einde doet vermoeden dat dit een officiële klachtbrief of een rekest is, gericht aan een hogergeplaatst persoon (zoals een wethouder of de burgemeester) om de situatie recht te zetten.