Archief 745
Inventaris 745-402
Pagina 193
Dossier 100
Jaar 1943
Stadsarchief

Ambtelijk schrijven / Brief.

1943 (exacte dag/maand onduidelijk, mogelijk 25 september gezien het kenmerk "No. 25/9").

Origineel

Ambtelijk schrijven / Brief. 1943 (exacte dag/maand onduidelijk, mogelijk 25 september gezien het kenmerk "No. 25/9"). No. 25/9/' M. 1943

Onderwerp:
Vischverdeeling op
zon- en feestdagen
aan het publiek.

Den Heer Directeur
van het Marktwezen
Alhier.

Hoewel ik eenige dagen geleden in de nieuws-
bladen heb gelezen, zijn vrijwel alle verdeelplaatsen
voor visch op zon- en feestdagen voor den verkoop
opengesteld.
De praktijk heeft echter uitgewezen, dat op die
dagen betrekkelijk weinig visch wordt aangevoerd.
Het publiek leeft echter in de veronderstelling,
juist door het persbericht, alsof nogal eenige
aanvoer te verwachten is.
Duizenden wachtenden worden op die dagen
dan ook teleurgesteld.
Het kan nimmer de bedoeling van de over-
heid zijn, dat zoovelen onbevredigd huiswaarts
moeten keeren.
Om dan ook het aantal teleurgestelden tot
een minimum te beperken, meen ik UWEd. te
moeten adviseeren het aantal verkoopplaatsen
op zon- en feestdagen tot een minimum terug
te brengen.
Wanneer het aantal verkoopplaatsen op genoemde
dagen tot een tweetal terug wordt gebracht, waar
op toerbeurt de visch wordt verdeeld, en zulks weke- Het document is een formeel schrijven gericht aan de Directeur van het Marktwezen. De schrijver kaart een logistiek en publiek probleem aan: hoewel de media hebben aangekondigd dat visverkooppunten op zon- en feestdagen open zijn, blijkt de feitelijke aanvoer van vis op die dagen minimaal te zijn.

De kernpunten van de analyse zijn:
* Miscommunicatie: Er is een kloof tussen de officiële persberichten en de realiteit op de markt.
* Sociale onrust: De schrijver waarschuwt voor de "duizenden wachtenden" die teleurgesteld naar huis moeten keren, wat een risico vormt voor het draagvlak van de overheid.
* Beleidsadvies: Er wordt een pragmatische oplossing voorgesteld: beperk het aantal verkooppunten (tot bijvoorbeeld twee) zodat de schaarse voorraad geconcentreerd kan worden en het publiek beter weet waar ze aan toe zijn.
* Taalgebruik: Het gebruik van de uiterst beleefde vorm "UWEd." (U Edelachtbare) wijst op een strikte ambtelijke hiërarchie. Dit document stamt uit 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van toenemende schaarste en distributie van levensmiddelen.

Vis was een belangrijke voedselbron, maar de visserij werd sterk gehinderd door de oorlogsomstandigheden op zee (mijnen, verboden zones). De "vischverdeeling" was strikt gereguleerd door de overheid om zwarte handel te voorkomen en een eerlijke verdeling te waarborgen. De angst voor ontevredenheid onder de bevolking ("zoovelen onbevredigd huiswaarts") was in deze tijd van schaarste en bezetting extra beladen; lange rijen zonder resultaat konden leiden tot opstootjes of toenemende anti-overheidssentimenten.

Samenvatting

Het document is een formeel schrijven gericht aan de Directeur van het Marktwezen. De schrijver kaart een logistiek en publiek probleem aan: hoewel de media hebben aangekondigd dat visverkooppunten op zon- en feestdagen open zijn, blijkt de feitelijke aanvoer van vis op die dagen minimaal te zijn.

De kernpunten van de analyse zijn:
* Miscommunicatie: Er is een kloof tussen de officiële persberichten en de realiteit op de markt.
* Sociale onrust: De schrijver waarschuwt voor de "duizenden wachtenden" die teleurgesteld naar huis moeten keren, wat een risico vormt voor het draagvlak van de overheid.
* Beleidsadvies: Er wordt een pragmatische oplossing voorgesteld: beperk het aantal verkooppunten (tot bijvoorbeeld twee) zodat de schaarse voorraad geconcentreerd kan worden en het publiek beter weet waar ze aan toe zijn.
* Taalgebruik: Het gebruik van de uiterst beleefde vorm "UWEd." (U Edelachtbare) wijst op een strikte ambtelijke hiërarchie.

Historische Context

Dit document stamt uit 1943, midden in de Tweede Wereldoorlog tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van toenemende schaarste en distributie van levensmiddelen.

Vis was een belangrijke voedselbron, maar de visserij werd sterk gehinderd door de oorlogsomstandigheden op zee (mijnen, verboden zones). De "vischverdeeling" was strikt gereguleerd door de overheid om zwarte handel te voorkomen en een eerlijke verdeling te waarborgen. De angst voor ontevredenheid onder de bevolking ("zoovelen onbevredigd huiswaarts") was in deze tijd van schaarste en bezetting extra beladen; lange rijen zonder resultaat konden leiden tot opstootjes of toenemende anti-overheidssentimenten.