Handgeschreven rapport/proces-verbaal. 5 juni 1943. [Linksboven, diagonaal geschreven:]
Inschrijven

[Bovenaan:]
PV Rapport [gevolgd door paraaf en nummer] 924.

[Hoofdtekst:]
Op Zaterdag 5 Juni 1943 heeft
M. v. d. Wal geb.: 13.9.'11 op
de Alb. Cuijp aangevoerd 40 -
pond snoekbaars (gestript).
waar de reuzel uit uitgehaald
was. Wordt die snoekbaars zoo ter
vischmarkt afgeleverd?

[Linksonder:]
Aan den Heer
Inspecteur

[Rechtsonder:]
Amsterdam
5 Juni 1943
[Signatuur: Dijkema]

[Paars stempel onderaan:]
No. 25/15/1 M. 1943 $\frac{2}{6}$

[Handgeschreven notitie in zwart, onder stempel:]
Oproepen
28-6-'43
[onleesbare paraaf]

[Handgeschreven notitie in rood, rechtsonder:]
ter Inspecteur
nader onderzoek
Rapport: Spoed
23-6-43
[onleesbare paraaf] Dit document is een ambtelijke melding betreffende een mogelijke onregelmatigheid in de vismarkt-distributie tijdens de Duitse bezetting. Een handelaar, M. v. d. Wal, leverde 40 pond snoekbaars aan op de Albert Cuypmarkt. De rapporteur constateert dat de vissen gestript waren en dat de "reuzel" (het ingewandvet) was verwijderd.

De centrale vraag in het rapport — of de vis in deze staat wel op de markt mag worden aangeboden — suggereert een verdenking van fraude of het onrechtmatig achterhouden van bijproducten. In een tijd van extreme schaarste waren vetten zeer kostbaar. Het verwijderen van vet vóór de officiële weging of keuring kon worden gezien als een economisch delict (het onttrekken van goederen aan de officiële distributie). De diverse ambtelijke aantekeningen en de rode tekst "Spoed" duiden op een actieve vervolging of onderzoek naar aanleiding van deze bevinding. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond de Nederlandse voedselvoorziening onder streng toezicht van de bezetter en de Crisis Controle Dienst (CCD). Alles was op de bon en elke vorm van 'zwarthandel' of het manipuleren van gewichten en kwaliteiten van levensmiddelen werd zwaar bestraft. Vis was een belangrijk onderdeel van het dieet nu vlees steeds schaarser werd.

Markten zoals de Albert Cuypmarkt in Amsterdam stonden onder voortdurende surveillance. Dit document illustreert de bureaucratische nauwkeurigheid waarmee zelfs relatief kleine partijen voedsel (40 pond vis) werden gecontroleerd om te garanderen dat de volledige voedingswaarde (inclusief vetten) via de officiële kanalen werd verdeeld, of om te voorkomen dat handelaren extra winst maakten door bijproducten apart te verkopen. M. v. d. Wal