Brief of betoog betreffende de organisatie van de visafslag/verdeling. [Marge tekst, verticaal:]
En dit aan het publiek bekend te maken.

[Hoofdtekst:]
want elke groep heeft evenveel kans op n:o 1
Thans doet zich de moeilijkheid voor, dat men niet
de hand houdt aan het loten om half 10.
Formeel wel, maar praktisch gebeurt het soms
om half 11 of op ander tijdstip.
Vraagt men aan de agenten waarom er niet om
1/2 10 geloot wordt, dan zeggen ze: „Ja, we weten niet
of er veel visch komt, dus kunnen we niemand
naar huis sturen.” Maar datzelfde hoort men ook
nadat geloot is. Dus blijkbaar heeft het loten daarmee
niet veel te maken en zelfs al zou dit wel het geval
zijn, was het dan niet beter om in het vervolg
b.v. om 1/2 11 te loten? ^F^ Dan kunnen al die
honderden huisvrouwen hun tijd beter besteden
en bovendien behoeven ze geen rheumatiek op te
loopen in koude en stroomenden regen ^niemand behoefden vóór half 11 aanwezig te zijn^
Mocht de visch dan weleens om 10 of 10 1/4 uur
komen, dan is het toch beter dat een paar agenten,
een marktmeester en een paar vischboeren
droog en beschut in de hal ^1/2 uur^ wachten ^op het publiek^, dan dat
al die menschen een uur of langer hun
tijd verdoen in de koude.
Aangezien er tegenwoordig heel weinig visch * Inhoud: De auteur klaagt over de onregelmatige tijden waarop de loting voor de visverdeling plaatsvindt. Hoewel de officiële tijd 09:30 uur is, wordt er in de praktijk vaak pas om 10:30 uur geloot.
* Argumentatie: De auteur stelt voor om de officiële tijd structureel naar 10:30 uur te verplaatsen. Dit ontlast de "honderden huisvrouwen" die nu urenlang in de kou en regen moeten wachten. Het argument van de agenten (dat ze de visaanvoer moeten afwachten) wordt door de auteur weerlegd: het is beter dat een klein aantal functionarissen (agenten, marktmeester) binnen wacht dan dat de grote menigte buiten moet staan.
* Schrijfstijl: Betogend en sociaal bewogen. De auteur toont empathie voor de werkende klasse (huisvrouwen) en kritiek op de starre of onlogische houding van de autoriteiten (de agenten). Dit document biedt een inkijkje in de dagelijkse gang van zaken rondom een gemeentelijke vismarkt of visafslag in een Nederlandse kustplaats of stad. In een tijd vóór moderne koeltechnieken en snelle distributie was de aankomst van vis onvoorspelbaar. De "loting" wijst op een systeem waarbij schaarse goederen (of de volgorde van aankoop) eerlijk verdeeld moesten worden onder de bevolking. De vermelding van "rheumatiek" (reuma) als gevolg van het wachten in de regen illustreert de barre omstandigheden van de volksgezondheid en de dagelijkse zorg voor voedselvoorziening in die periode.