Handgeschreven verklaring of ambtelijk verslag. (De tekst is getranscribeerd met behoud van de originele regelafbreking en spelling. Invoegingen door de auteur zijn tussen vierkante haken weergegeven.)

ons gehoorde kooplieden, ^[welke geen toegang heeft gehad] 4
dat een vischkoopman kans
ziet om binnen te
komen, doordat hij den
agenten van Politie voorgeeft,
dat hij den marktambtenaar
moet spreken, doch dit is
uitzondering; het gebeurt
vrijwel nooit. Een enkele
maal komt het voor, dat een
vischkoopman zich in
den rij opstelt om zoo-
doende ook 2 pond visch te
kunnen koopen; dit komt
echter vrijwel nooit voor,
in ieder geval is het volgens
de kooplieden beslist geen
gewoonte geworden. Alle ge-
hoorde kooplieden noemen
het ^[beslist] leugen, dat „zoovele
kooplieden en vriendjes
in den Loods waren”, dat
daardoor de verkoop aan de
ons geheel stilstond! De tekst is een verslag van een getuigenis of een verweerschrift naar aanleiding van klachten over de gang van zaken bij een visafslag of marktloods. De kernelementen zijn:
1. Toegangsprocedure: Er wordt ontkend dat handelaren stelselmatig de politie misleiden (door te beweren dat ze een ambtenaar moeten spreken) om ongeoorloofd toegang te krijgen.
2. Eigen verbruik: Het gerucht dat handelaren zelf in de rij gaan staan voor "2 pond visch" wordt erkend als incident, maar ontkend als algemene praktijk.
3. Ontkenning van vriendjespolitiek: De verklaring bestrijdt fel (met de term "beslist leugen") dat de aanwezigheid van bevoorrechte personen in de loods de verkoop aan de reguliere aanwezigen heeft gestremd. Het document ademt de sfeer van een periode van schaarste en strikte regulering, waarbij de handel nauwlettend werd gecontroleerd door politie en marktambtenaren. De specifieke vermelding van een kleine hoeveelheid ("2 pond") wijst op een vorm van rantsoenering of een beperking op de vrije verkoop. Dergelijke verslagen werden vaak opgesteld tijdens interne onderzoeken naar corruptie of wanbeheer bij gemeentelijke markten of distributiecentra. De krachtige ontkenning aan het eind suggereert dat er sprake was van publieke onvrede of een formele klacht van andere kooplieden. Politie