Handgeschreven rapport of interne notitie. (Opmerking: Doorgehaalde tekst is aangegeven met [doorgehaald]. In de kantlijn genoteerde woorden zijn tussen haakjes geplaatst.)

[Bovenaan diverse onleesbaar gemaakte en overschreven regels betreffende een klacht en veronderstellingen]

Brigadier Maas werkt gewoon
veel precies. Is zeer strenge
chef van de agenten.
Is wel eens met adsp. [aspiranten] buiten
geweest ter controle op agenten.
Ik geloof wel, dat deze adsp.
visch hebben gekocht. Ze hadden
tenminste tasschen bij zich.
Verkoop Fleijsman & Visser
aan klanten! Echter ook als
voordeel aan de rij, hoewel ze dit
volgens voorschrift [doorgehaald: van winkeliers] niet behoeven te doen.
(vraagt:) Is het mogelijk dat visch in de
overige magazijnen F.C. & Visser
(Wolf:) Kan ik niet beoordeelen! Heb
slechts den indruk van niet.
(is zijner mening:)
Brig. Maas is zeer positief. Ik
neem geen visch en ik wil ook
niet, dat mijn menschen het doen
en als ik het zou merken, gaan ze
op de bon. Wolf weet wel zeker,
dat deze Brig. dat niet doen.
[handtekening/paraf] Dit document lijkt een verslag van een verhoor of een intern onderzoek naar mogelijke corruptie of het overtreden van distributieregels binnen het politiekorps. De kern van het schrijven draait om Brigadier Maas, die wordt omschreven als een "zeer strenge chef".

Er is sprake van aspiranten (agenten in opleiding) die ervan worden verdacht vis te hebben gekocht bij de firma Fleijsman & Visser, mogelijk buiten de officiële regels om of met voorrang ("voordeel aan de rij"). De schrijver (Wolf) benadrukt dat hijzelf geen vis aanneemt en zeer streng straft ("op de bon") als zijn ondergeschikten dat wel doen. Hij verdedigt de integriteit van Brigadier Maas en stelt dat deze niet betrokken is bij dergelijke praktijken. De tekst ademt de sfeer van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Termen als "visch" (met ch) en "menschen" wijzen op het begin van de 20e eeuw, terwijl de zinsnede "op de bon" direct refereert aan het distributiesysteem dat tijdens de schaarste in de oorlogsjaren van kracht was.

Tijdens de bezetting was de controle op de distributie van voedsel een kerntaak van de politie, maar corruptie onder ambtenaren (het aannemen van extra rantsoenen of producten van handelaren) kwam veelvuldig voor. Dit document getuigt van de interne tucht en de pogingen van leidinggevenden om de schijn van partijdigheid of zelfverrijking tegen te gaan. De firma "Fleijsman & Visser" was vermoedelijk een destijds bekende groothandel of vishandel.