Ambtelijk advies/notitie op een voorgedrukt formulier ("Alg. Zaken Model No. 14"). Diverse aantekeningen uit januari 1939 (18, 24, 26 jan) en een stempel uit april 1939. [Bovenaan links in stempel:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 27/4/1 193.9.
DOORGEZONDEN: 26/1

[Bovenaan rechts handgeschreven:]
629
H. Vrij
advies
18-1-39
de Moer

[Hoofdtekst:]
Tegen inwilliging van het verzoek van
M. Veldman om enkele maanden zijn plaats
op de markt aan de Ten Katestraat niet
in te nemen, bestaat m.i. geen bezwaar.
Ik geef U in overweging hem toe te
staan ten hoogste voor den tijd van drie
maanden zijn plaats op deze markt niet
te bezetten, mits hij er zorg voor draagt
het ook tijdens zijn afwezigheid ver-
schuldigde marktgeld, wekelijks te
betalen.
( Zie rapport Marktopz. ) 4.
26/1-39 [gevolgd door in rood potlood:] 27/4/2

[Onderaan rechts:]
24-1-39
de Moer

[Onderaan links, gedrukte info:]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Het document bevat een ambtelijk advies over een verzoek van een zekere M. Veldman. Veldman is een marktkoopman die toestemming vraagt om gedurende enkele maanden zijn standplaats op de Ten Katemarkt onbezet te laten. De adviseur (de heer De Moer) ziet hier geen graten in, op voorwaarde dat de afwezigheid niet langer dan drie maanden duurt.

Cruciaal in het advies is de bepaling dat Veldman het wekelijkse marktgeld moet blijven doorbetalen, ook als hij er niet staat. Dit was een gebruikelijke methode om te voorkomen dat de gemeente inkomsten misliep en om te garanderen dat de handelaar zijn rechten op de schaarse standplaats behield. Er wordt expliciet verwezen naar een rapport van de "Marktopz." (Marktopziener), wat aangeeft dat de situatie ter plaatse is gecontroleerd voordat dit advies werd opgesteld. De Ten Katemarkt in de Kinkerbuurt (Amsterdam-West) is een van de oudste en drukst bezochte dagmarkten van Amsterdam, ingesteld in 1910. Dit document uit 1939, kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, illustreert de strakke gemeentelijke regie op de markthandel.

In deze periode was een standplaats op een Amsterdamse markt een waardevol bezit. De regels voor afwezigheid waren streng om "leegstand" te voorkomen en de markt levendig te houden. Het feit dat dit via officiële "Algemeene Zaken" formulieren liep, toont de bureaucratische zorgvuldigheid waarmee de stad haar marktwezen beheerde. De vermelding van "wekelijks te betalen" marktgeld benadrukt de financiële verplichting die aan het recht op een standplaats verbonden was.